IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Devils playground

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht

 Kage

sᴛʀᴀɴɢᴇ ᴇɴᴄᴏᴜɴᴛᴇʀ | sᴏʟɪᴛᴀɪʀ
avatar
Aantal berichten : 59
Pro Infinito's : 793201

About Me
Leeftijd: 5 Jaar.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Devils playground   za 18 mei 2013 - 13:39


Scars have the strange power to remind us that our past is real.


Kage
"When I was a young wolf, I had liberty, but I did not see it.
I had time, but I did not know it.
And I had love, but I did not feel it.
Many decades would pass before I understood the meaning of all three.
And now, the twilight of my life, this understanding has passed into contentment."


Seizoenen gingen aan elkaar voorbij, zonder dat Kage er enige erge in had. Een wolf hielt zich verborgen tussen een wirwar van takken en bladeren, maar als je goed keek kon je de omtrek van een redelijk grote maar slanke wolf zien. Een zwarte reu, opzoek naar gerechtigheid, vrijheid. Nu nog zo ver te zoeken, niet wetend dat hij zijn hele leven zal strijken naar dat doel. Een simpel woord, maar zo machtig in vele manieren. Plots was er beweging te zien in het eerst zo roerloze lichaam van de reu. Kage had zich uren niet bewogen, hij had daar op die tak gestaan, uitkijkend over het gebied, nadenkend over wat er gebeurd was. Maar nog belangrijker, nadenkend over wat er zou gaan gebeuren. De reu schoot over de takken, hij bewoog snel maar geruisloos en lenig, haast leek hij te vliegen. Na zijn weg te hebben gevolgd in de bomen, sprong hij van een tak op de grond waarbij hij soepel op de kussentjes van zijn poten terecht kwam. Daar stond hij even stil, waarbij hij zijn zintuigen de overhand liet nemen, om er zeker van te zijn dat hij alleen was. Tot zijn geluk was hij alleen. In een neutraal tempo passeerde hij onbemande paden, en verlaten bossen. Zwak zonlicht scheen door de jonge bladeren van de eiken heen, wat zorgde voor een licht speling op de grond onder zijn poten. Op dat soort kleine details lette Kage in het leven, hij genoot er vaak van. Maar hij gebruikte het ook in zijn voordeel als het nodig was. Daarbij als voorbeeld in een gevecht, hij was een snelle moordenaar maar daarbij kwam meer kijken dan alleen zich doelen op het slachtoffer en het eindigen van zijn of haar leven. Er was zoveel meer, want als hij die macht niet had zou hij niet zo ver zijn gekomen. Maar dat waren dingen van vroeger, die trainingen zaten erop, en hij was nu wie hij was. Een waardige wolf.

De lente passeerde, maar de winter had nog wat sporen achter gelaten. Hier en daar lag nog wat sneeuw, en het water waar hij zich bevond was nog redelijk goed bevroren. Sterk genoeg om een wolf van zijn postuur te dragen. Kage stond aan de rand van het bevroren meer, zijn ogen glijdend over het ijs opzoek naar de geur die hem hier had gebracht. Een geur die hij puur met toeval tegen het lijf was gelopen. Eentje die hij zeker niet had verwacht, bij lange na niet. Maar Kage loog niet over zijn gedachtes waarbij hij lichte vreugde voelde bij het idee van wie deze geur afkomstig was. Hij stapte dan ook zonder enige twijfel het ijs op. Zijn spieren rolde onder zijn hier en daar nog dikke winter vacht. Zijn korte zwarte nagels kraste over het ijs, voor nog meer extra grip. Daar was de wolf, en vlak na het beeld van de wolf merkte hij ook dat de vreemdeling zijn komst had opgemerkt. Natuurlijk, het kon ook niet anders. Beide wolven wiste waarop ze moesten letten, en zo vonden ze elkaar als de wind die zorgde voor het waaien. Kage kon een grijns niet onderdrukken. Een soort van qua jongens grijns, die je niet vaak bij hem zag. ’I don't want you to be here.’ Sprak hij, zijn stem onderdrukt met een lichte ondertoon. ’..Wolf..’ Bracht hij nog achter zijn eerdere woorden. Zijn gele ogen volgde iedere beweging van de vreemdeling voor hem. Al waren het er niet veel. ’Tell me, wat brengt ons samen.’ Bracht hij als een mededeling waarvan hij zeker wist dat de wolf ook gedacht had aan die vraag. Misschien in een andere zin, maar het kwam op hetzelfde neer. Kage liet de gedachte van doden voorbij varen, dat was niet iets voor nu. De reu bleef op vier sterke poten stevig op het ijs staan, met de enige ruimte tussen de mede wolf en hem. Het gesprek viel stil. Enkel het geluid van dooiend sneeuw en de zachte lente wind was hoorbaar. Voor nu hielt Kage zijn kaken op elkaar, benieuwd wat deze tweede ontmoeting met zich mee zou brengen.

words: 763 | tag: Open || Rai


Laatst aangepast door Kage op zo 26 mei 2013 - 16:20; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 843601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   za 1 jun 2013 - 0:00






Vier krachtige poten bewogen zich op een rustige pas over het gebied. Haar de kussens onder haar poten drukte zich licht in de ondergrond waardoor er ook lichtjes pootafdrukken in de grond kwamen. Lang zouden die er niet staan. Gezien het zand verplaatst werd door de zachte bries die over het land blaasde en zo ook met haar vacht speelde. Een kleiner maar gespierd lichaam bewoog zich lichtjes mee met de bewegingen van haar poten. Tja, deze wolf was kleiner dan normale wolven, maar dat maakte haar ook makkelijker en sneller. Met de goede techniek was ze zeker sterker dan welke tegenstander dan ook, en zeker omdat iedereen haar onderschatte. Alleen Eevy, Cicely en Roman hadden meteen doorgehad dat ze niet de slechtste zou zijn. Vooral omdat Cicely zelf ook niet groot was. Een volle best lange staart hing achter haar, recht naar beneden. Haar ogen stonden recht vooruit, keken naar het niets. Maar haar gedachten waren er ook compleet niet bij. Het boeide haar niet waar ze uit kwam, wie ze tegenkwam of wat ze deden. Twee apart gekleurde ogen keken naar hetzelfde punt. Het puntje van een boom, ergens in de verte. Toen ze opschrok uit haar gedachten van een vogel die angstig van haar weg vloog. Ze had het beest niet eens gezien. Een geeuw verliet haar bek terwijl haar poten de passen weer vervolgde. Ze schudde even haar vacht uit en onderzocht haar omgeving even doordringend. Hier en daar lag nog wat sneeuw maar het was ook wel duidelijk dat de lente eraan kwam.
O great, daar had ze zin in. Die wolven die altijd zo vrolijk waren zouden nu vrolijker dan ooit zijn. De velden zouden vol staan met vel gekleurde bloemen en de zon zou weer heet op je vacht branden. Het zou erger zijn voor een zwarte wolf dan voor haar maar ook zij vond het niet wat je noemde fijn. Ze zou wel opzoek gaan naar een donkere plek en hopen dat er een
verdwaald beest het gebied in zou komen. Maar ja, dat ging vast niet. Een vlaag wind streek door haar vacht en liet de geur van een wolf in haar neus achter. Ze had geen idee of ze het moest herkennen ofzo. Maar zo 1 2 3 was het niet bekend. Ze spitste haar oren en keek om zich heen. Misschien kon ze deze keer wel even kijken wie het was. Even twijfelde ze voor ze de geur van de wolf volgde. De ondergrond veranderde en ze kwam uit bij een groot meer. Ze keek er even naar, het was nogsteeds bedekt met ijs. Maar een ding viel sterker op dan de rest, een zwarte wolf. Hij had haar dus ook al opgemerkt aangezien hij recht op haar afkwam. Ze ging zitten en keek naar het. Hij kwam toch al dus zou zij het ijs niet op hoeven. Ze kon nu weg gaan, maar ze ging nooit iets uit de weg en daarbij was ze wel benieuwd naar wat hij te zeggen had. Ze sloeg haar staart over haar poten en bekeek de reu eens beter toen hij dichterbij was. Een nachtzwarte vacht en opvallend gele ogen. Anders dan ze tot nu toe gezien had. Tja, dat dachten de meeste ook over haar met haar ogen. ’I don't want you to be here.’ sprak de wolf tegen haar. ’..Wolf..’ ging hij verder. "Too bad, I'm already here" sprak ze op een rustige toon terug. ’Tell me, wat brengt ons samen.’ deelde de wolf mee. You tell me" reageerde ze erop. Niet veel wolven zouden bij het ruiken van eenn andere wolf er recht opaf gaan. Nou ja, andere wel. Ze keek de reu even aan terwijl ze haar vootpoten even anders neerzette maar wel bleef zitten.

Sorry laat~



`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Kage

sᴛʀᴀɴɢᴇ ᴇɴᴄᴏᴜɴᴛᴇʀ | sᴏʟɪᴛᴀɪʀ
avatar
Aantal berichten : 59
Pro Infinito's : 793201

About Me
Leeftijd: 5 Jaar.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   za 1 jun 2013 - 20:46


Scars have the strange power to remind us that our past is real.


Kage
De stilte doorbrak alles. Voor even sloot Kage zijn ogen, waarbij zijn gedachtes opstapelde. Soms waren zijn eigen gedachtes zo roekeloos, en zo lastig te doorgronden dat hij begon te twijfelen of zijn ziel wel bij gedachtes paste. Maar toch maakte dat alles hem tot wat hij nu is geworden. Een zucht ontsnapte tussen zijn kaken door, de vreemde teef tegenover hem antwoord. Voor even luisterde hij niet, de woorden konden niet naar binnen gaan nu hij zo ver weg in gedachten was. Na een doodse stilte, opende hij zijn kaken ’Too bad, it is’ Hij grijnsde kort, deze ontmoeting kon nog wel eens heel interessant worden. In het heden had Kage geen zin in gezelschap, hij walgde van het idee. Maar nu het gezelschap hem getroffen had, was het gevoel verdwenen. ’Well.. Ik denk door het feit dat we beide een reden hebben om hier te zijn!?’ Klonk logisch. Kage kwam te zitten, waarbij hij de teef kort bekeek. Het meest opvallende aan haar was toch wel de verschillende kleur ogen, iets waarna hij moest blijven kijken. Totdat hij begon te merken dat hij aan het staren was. Hoelang was het geleden dat hij een ontmoeting had met een teef? Lang waarschijnlijk want hij kon het zich niet herinneren. Kage begon aan het binnenste van zijn lip te kauwen, net zo lang totdat hij de smaak van bloed in zijn mond voelde vloeien. Een voldane en prettige smaak, die een teken gaf dat hij leefde. Iets waar hij vaak aan twijfelde. Kage zet een stap naderbij de teef, zijn gele ogen bordde in die van haar. ’Your eyes… zijn echt fascinerend you know.’ Hij gebruikte veel engels in zijn spreek taal. Het was makkelijk, en een gewoonte geworden.
words: 763 | tag: Open || Rai

Terug naar boven Ga naar beneden

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 843601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   za 1 jun 2013 - 22:26






De ene gedachte na de ander schoot haar kop in. Waar waren Cicely en Roman. Ze had laatst Eevy's geur geroken, ze was er niet heen gegaan maar ze had de teef geroken dus wist dat ze nog hier was. Cicely en Roman daarin tegen leken in rook op zijn gegaan. En Legion dan, ze was blij dat hij weg was. Maar hij was weg gerend voor de oorlog. Hij had zijn roedel in de steek gelaten, hij had haar verbannen zonder enige reden. Dat was echt het meest laffe wat je kon doen. Iedereen om zich heen, of het nou vrienden waren of vijanden, ze verdwenen, leken als stof op gelost te zijn. Ze schudde even haar kop om haar gedachtes stil te krijgen, alsof ze ze van zich af schudde. Nou ja, ze zouden vanzelf weer omhoog kruipen en zich in haar kop wurmen. Haar ogen bekeken rustig de onbekende reu voor zich. Zijn ogen leken licht te geven tegenover zijn vacht, nou ja, ook niet raar met zo'n donkere vacht. ’Too bad, it is’ grijnsde de reu. O, dit kon nog leuk worden. 'Don't you like me than?' grijnsde ze terug. ’Well.. Ik denk door het feit dat we beide een reden hebben om hier te zijn!?’ sprak de reu. Klonk logisch. 'So, you walked across ice for a reason? Across melting ice?" vroeg ze en keek naar het ijs onder zijn poten. Het was niet al te stevig meer, stevig genoeg om een wolf te dragen, maar als zij naast hem zou gaan staan zouden ze erdoorheen zakken. Een grijns verscheen weer op haar kop en keek toen weer in zijn ogen. Hij stond op en stapte dichterbij. De meest zouden angstig opstaan en achteruit stappen. Zij niet, ze bleef zitten maar spande haar spieren wel een beetje zodat ze in een fractie van een seconde op kon staan. Haar blik bleef in zijn ogen vast geklemd, het kon ook niet anders, zijn ogen hield haar blik vast. ’Your eyes… zijn echt fascinerend you know.’ ging de reu verder. Haar oren draaide zich naar hem en haar kop kwam een beetje schuin te hangen. Ze had vaker wat over haar ogen gehoord. Dat ze raar waren, dat ze kil en leken te doden, dat dat het bewijs was dat ze een totale freak was maar dat ze fasinerend waren, never. Met een vragende blik in haar ogen keek ze hem aan. 'Thanks, I think' zei ze. Haar blik ontsnapte uit zijn ogen en keek naar het ijs waar hij nog op stond.



`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Kage

sᴛʀᴀɴɢᴇ ᴇɴᴄᴏᴜɴᴛᴇʀ | sᴏʟɪᴛᴀɪʀ
avatar
Aantal berichten : 59
Pro Infinito's : 793201

About Me
Leeftijd: 5 Jaar.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   ma 10 jun 2013 - 19:17


Scars have the strange power to remind us that our past is real.


Kage

Zijn ogen daalde af, al was het moeilijk. Want ogen in het bijzonder waren al heel mooi, maar die van deze teef waren net iets anders dan wat hij ooit gezien had. Kage keek naar dat soort dingen, ogen en andere dingen waarbij hij wolven kon lezen. Hij had zichzelf ooit aangeleerd, en steeds vaker kwam het te pas. Bij deze vreemdeling wist hij het nog niet, ze leek moeilijk de doorgronden, maar dat kon hij ook mis hebben. ’Don’t you like me than?’ Kage kon een ligte grijns niet onderdrukken, ’Dat ligt eraan..’ in een snelle beweging ging hij met zijn tong over zijn droge gebarsten lippen heen.’So, you walked across ice for a reason? Across melting ice?’ Zijn ogen vonden die van de teef weer, ’Not really, eigenlijk. Jij I’ve I may ask..?!’ Kage kwam te zitten, en al snel had hij daar spijt van. De kou sneet door zijn achterste zonder enige medelijden, want zo was de natuur. Iets was geen medelijden had. Toch bleef Kage zitten, knarsend op de binnenkant van zijn wang. Hij was hard voor zichzelf, en dit beetje pijn kon hij wel hebben. Hij had erger meegemaakt. Even begon het ijs onder zijn poten te kraken, wat hem deed opveren. Wat geschrokken keek hij naar het ijs onder hem, waar nu een barst zichtbaar was. ’Misschien heb ik toch wat te zwaar getafeld’ Hij grimaste kort, waarna hij zijn gewicht verplaatste. Deze keer kraakte het ijs tot zijn opluchting niet. De teef reageerde op zijn opmerking van eerder, wat over haar bijzondere ogen ging. ’Thanks. I think’ Kage knikte, ’Your welcome, nameless wolf..’ Zijn oren kwamen wat meer naarvoren, minder onzeker van de zaak. ’Wat is je naam?’ Zijn woorden beheerst maar toch zacht en vriendelijk op een Kage manier. Vriendelijk zijn was iets waar hij nooit echt heel goed in is geweest.





words: 763 | tag: Open || Rai
Terug naar boven Ga naar beneden

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 843601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   zo 16 jun 2013 - 16:59

’Dat ligt eraan..’ antwoorde de zwarte reu voor haar op de vraag die ze eerder gesteld had. Waardoor ze een lichte grijns op zijn gezicht gebracht had. Een korte grijns verscheen op haar kop terwijl haar oren naar hem gericht waren. Ergens vond ze dit gesprek wel interesant worden. ’Not really, eigenlijk. Jij I’ve I may ask..?!’ vroeg de reu. "Nope, I don't..." reageerde ze daar op een rustige toon op, een toon die ze vriendelijk bedoelde maar hij klonk nogal kil. Ze probeerde eigenlijk amper aardig te klinken dus dat was zeker niet haar sterkste punt. De reu voor haar ging zitten, dat liet haar spieren toch wel ontspannen. Voor haar was dit een teken dat hij haar niet zou gaan aanvallen. Rai keek even recht in de gele ogen van de reu toen ze iets van pijn ofzo zag. Ze probeerde erachter te komen waar het vandaan kwam maar voor ze iets kon opmerken hoorde ze het kraken van het ijs. Hoewel zij er niet op zat stapte ze toch achteruit en nog voor hij kon opstaan schoten haar ogen naar het ijs onder hem waar nu een duidelijke barst in te zien was. ’Misschien heb ik toch wat te zwaar getafeld’ reageerde hij op het kraken. Iets wat haar opnieuw liet grijnzen. Hij verplaatste zijn gewicht maar het kraakte niet. Haar blik gleed weer naar zijn ogen, het was iets bijzonders aan hem dus natuurlijk trok dat haar aandacht. Ook zij ging deze keer zitten wetend dat hier geen gevecht uit zou rollen. ’Your welcome, nameless wolf..’ De reu zijn oren kwamen naar voren waardoor ze grijnsde. ’Wat is je naam?’ Haar ogen bekeken hem even terwijl ze twijfelde of ze daar op moest reageren. "The name is Rai" sprak ze uiteindelijk rustig. Veel had hij niet aan haar naam, waarschijnlijk zouden hun wegen zometeen weer scheiden en zou ze hem niet meer zien dus hij had er eigenlijk niets aan. Ach, wie wist eindigde dit wel als een vriendschap. "En wie mag ik dan wel voor me hebben zitten?" vroeg ze de reu waarna ze hem weer aan keek.

Sorry, problems with the kader~

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Kage

sᴛʀᴀɴɢᴇ ᴇɴᴄᴏᴜɴᴛᴇʀ | sᴏʟɪᴛᴀɪʀ
avatar
Aantal berichten : 59
Pro Infinito's : 793201

About Me
Leeftijd: 5 Jaar.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   di 25 jun 2013 - 19:02


Scars have the strange power to remind us that our past is real.



Kage
De zweer was gedaald, er hing niet zo’n dringende spanning in de lucht zoals dat eerst was geweest. Kage was soms echt zo niet sociaal als het om gesprekken voeren ging met vreemde wolven, al was dat niet echt wat hij heel belangrijk vond, zijn horizon verbreden. Maar bij deze vreemde teef voelde hij zich een soort van op zijn gemak, niet hij haar vertrouwde.Want dat deed hij bij niemand, maar toch hing er iets in de aura van de teef wat volgens hem klopte bij de zijne. ’Nope, I don't.’ Kage lachte slapjes, antwoord geven was niet echt van toepassing. Het was gewoon niet nodig. Nadat de vreemdeling had geantwoord, werd het weer stil. Een ontspannen stilte, die niet geruisloos was doordat je de geluiden van het bos om je heen kon horen. Kage pikte op dat ze grijnsde om wat hij eerder had gezegd, dat maakte in hem goed. Nooit had hij iemand laten lach, dit was nieuw. Kage wist niet zo goed hoe hij moest reageren, hem leek het het beste dat hij gewoon maar deed alsof het normaal was. Want dat was het eigenlijk ook, alleen niet voor hem, de meeste kleine dingen die sociaal waren, waren voor hem niet echt normaal. Waar maakte hij zich druk om?! Dit was zo niet Kage, hij begon zich ligt te irriteren aan zichzelf. ’The name is Rai’ Stelde ze zich uiteindelijk voor nadat Kage dat had gevraagd. Een naam die eigenlijk wel bij haar paste, tenminste voor zover hij haar kende. Niet lang dus, maar het gevoel was juist. Gevoelens waren heel belangrijk voor Kage, aangezien zijn ruik kapot was evenals zijn linkeroog blind was. ’En wie mag ik dan wel voor me hebben zitten? Zijn ogen vonden die van Rai weer, de vreemdeling had een naam. ’Kage’ Sprak hij wat kortaf. Waarna hij zijn ogen afwende en de bossen doorzocht. Dit was lastig, sociaal zijn. Een zucht ontspante tussen zijn tanden door. ’Heb jij ook wel eens van die dagen dat alles gewoon zo hetzelfde lijk?!’ Kage keek weer terug naar Rai.
words: 538 | tag: Open || Rai
[/b]
Terug naar boven Ga naar beneden

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 843601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   za 3 aug 2013 - 21:18







De ogen van Rai volgde elke beweging die de reu maakte. Het was rustig, hij leek ontspannen en het voelde ergens wel goed te kloppen maar ze was al een keer eerder zo in de zeik genomen. De reu had zich ook ontspannen gedragen, ze had daar nog geluk dat ze het niet vertrouwde. Hoewel ze ontspannen zat rekende haar spieren er ook op zometeen ineens spanning te krijgen. Misschien gebeurde het niet, dat zouden we nog wel zien. Even viel er stilte, maar geen onpasselijke, dit was een stilte waar je van kon genieten, even gewoon voor je uit staren. Ze snoof de lucht even op en draaide haar oren even. Er was echt niemand in de buurt verder, alleen de vreemdeling voor haar en de andere dieren die zich hier hadden genesteld. Haar oren gleden weer naar voren toen de reu antwoord gaf. 'Kage' sprak hij. Een lichte grijns sierde haar kop. De naam paste wel bij hem. Hij leek haar geen lieve reu en als je een moordenaar was moest je wel een naam hebben die je slachtoffers maar ademteug zou kosten, vaak de laatste. En daabij, die vel gele ogen op zo'n zwarte vacht, ja die naam was gemaakt voor hem. Even leek hij om zich heen te kijken, geen idee waarnaar, en of het wel specefiek naar iets zoekt. ’Heb jij ook wel eens van die dagen dat alles gewoon zo hetzelfde lijk?!’ vroeg de reu ineens. Haar ogen vonden de zijne even voor ze om zich heen keek. "Sometimes" antwoorde ze erop. Eigenlijk kwamen er niet veel dagen voor dat ze zo stond te praten met een wolf, met niemand. Als ze iemand tegen kwam werd het meestal vechten. Mar er waren genoeg dagen dat ze enkel voor zich uit liep en een beetje opzoek was naar wat ze moest doen.



`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Devils playground   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Devils playground

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Queen of the Playground [&Allen]
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The South
 :: Xuanya
-
Ga naar: