IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Snow...Of course. Why not? [Open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht

 Nunca

Solitair

avatar
Aantal berichten : 155
Pro Infinito's : 872000

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Snow...Of course. Why not? [Open]   ma 31 dec 2012 - 18:02



Zuchtend liet de lichtgrijze wolvin haar borst en voorpoten door de sneeuw schuiven en vroeg zich af waarmee ze bezig was. Als die jeuk niet zo vervelend was, had ze deze stomme actie natuurlijk wel gelaten. Toen de jeuk eindelijk over was, kwam Nunca vlug overeind, terwijl de sneeuw van haar borst en buik viel. Haar snuit had ze op een bijzondere manier uit de sneeuw weten te houden. Gelukkig. Nunca had het niet zo op die sneeuw, het was vies en koud. Nunca was meer van de zon en de warmte. De zomer was daarom haar lievelings seizoen, hoewel de prachtige lente ook wel flink in buurt kwam. Wat betreft de herfst, in het begin vond ze het wel mooi, al die kleurige bladeren. Maar als het echt begon te sneeuwen of koud werd of, erger nog, begon te stormen. Nee, dan had ze het wel weer gezien. Nunca gaf toe dat ze een wat zeurpietje kon zijn over enkele dingen en dat zal ze ook nooit verweren met argumenten. Ze knipperde wat sneeuw uit haar ogen en keek toen maar eens in de verte. In de verte...Haar zicht werd meteen verspreid door de dikke stam van een den, dus draaide ze haar kop de andere kant op, in de hoop daar ietsje meer te zien. Jep, hoewel het niet veel was. Bomen, takken en...SNEEUW! Nunca trok wat geïrriteerd met haar oor. Wat, in Morgandi's naam, deed ze hier?! Kon ze echt dit bos niet ontwijken op haar reis? Ze had spijt als haren op haar kop, en dat waren er nog wel wat. Waarom moest zij eigenlijk naar dit gebied? Waarom kon Mercurius niet gaan? Of Jester? Omdat zij niet de zevende pup waren. Nunca echter wel. Zij was de zevende pup van het nestje en de laatste. Als er ook maar een pup extra was geboren, dan waren er acht geweest en hoefde niemand naar dit land te reizen. Haar vader, die ook een zevende pup was en de jongste van zijn siblings, wist het altijd al. Het kwam van zijn familie af, de voorspelling. De zevende pup van een zevende pup zal reizen naar Morgandi. De voorspelling bestond al 100 jaar, maar nooit was er een zevende pup geboren waavan de moeder ook een zevende pup was. Nou, ja, het was wel eens gebeurd. Echter waren er dan 8 pups en het mochten er echt maar zeven zijn. Nu was het zover. Drie jaar geleden was Nunca geboren, een zevende pup van een zevende pup. Allebei de jongste van hun siblings. Of in elk geval, het laatst geboren. Nunca ging zuchtend zitten in de sneeuw, terwijl ze er aan terug dacht. Een ding zat haar erg vast, waarom had haar vader het nooit aan haar moeder verteld? Nunca zag nog steeds het geschrokken gezicht van haar moeder, toen Septimus het vertelde van de voorspelling. Dat was een anderhalf jaar geleden. Toen besloot Septimus, Nunca's vader, dat het tijd was voor zijn laatst geboren om te vertrekken. Nunca zelf wist er ook niks van af en was voor eerst echt woedend en radeloos geweest. Zo kwaad dat ze zonder afscheid nemen rennend vertrok. Wat geen goed plan was...Aangezien ze geen idee had welke kant ze op moest. Mercurius was haar achterna gegaan. Alleen hij. Waarom de rest niet? Haar kleine bruine broer. Waar ze altijd op kon rekenen. Ze was dol op hem en hij op haar. De twee hadden gepraat en Nunca was gekalmeerd. Ze had gevraagd aan Mercurius of hij mee wou gaan. Maar hij vertelde dat vader zei dat hij niet mee mocht gaan, onder geen enkele voorwaarde. Nunca was weer boos geworden en was met wat afscheid woorden vertrokken. Ze zag wel dat ze Morgandi vond. Opeens schrok Nunca op van haar gedachte en merkte dat het was gaan sneeuwen. Snuivend stond ze op, schudde haar achterwerk, strekte zich uit en besloot om toch maar ergens te gaan schuilen. Al vlug had ze een leeg vervallen hol gevonden. Om zeker te zijn van haar zaak, rook Nunca nog eens goed. Ja, er was een wolvengeur aanwezig, maar die was zo oud. Vlug liet Nunca zich in het hol zakken en zocht een plekje op in een hoek. Waar ze zich tevreden oprolde. Buiten was het gaan waaien, hoorde ze. Hopelijk geen sneeuwstorm, want dan kon ze nog wel even blijven. Ach, wat gaf dat? Het was hier lekker knus. De maker van het hol had er haar best opgedaan, Nunca had geroken dat het een teef was. Geeuwend legde Nunca haar kop op haar voorpoten neer en sloot haar ogen. Misschien kon ze eventjes een dutje doen. Goed, middag was misschien niet een moment om te slapen, maar meer wist ze niet om te kunnen doen.Al vlug was ze in slaap gesukkeld, een lichte slaap. Ze had nog geen vijf minuten kunnen slapen of ze hoorde gekraak. Vermoeid opende ze haar ogen, gaapte eens hard en keek met knipperde ogen naar de ingang van het hol. Daar stond de gestalte van een andere wolf. Nu was Nunca wel klaar wakker. Meteen stond ze op, wankelde wat op haar poten en had haar evenwicht gevonden. ''Wie is daar?'' vroeg ze aan de gestalte. Het kon natuurlijk gewoon een wolf zijn die hier ook wou schuilen, maar voor hetzelfde. Nunca wachtte af, op haar hoede.





Terug naar boven Ga naar beneden

 Faid

Solitair

avatar
Aantal berichten : 8
Pro Infinito's : 872400

About Me
Leeftijd: 8 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Snow...Of course. Why not? [Open]   ma 31 dec 2012 - 19:18

Rennen. Springen. Duiken. Vangen. Het konijn was maar vijf voslengtes van Faid verwijderd. Ze was doodstil en bedacht hoe ze hem kon vangen. Ze leek dan wel een gewone volwassen wolf, maar was eigenlijk al 8 maanden oud. 8 Maanden! Ze had al een keer wolven van haar leeftijd gezien, alleen die waren een stukje kleiner. Ze voelde zichzelf een reus. Daarom ging ze niet meteen op dat konijn af, want die was groter dan de normale. Maar de staart van het dier daagde haar gewoon uit. Ze zette langzaam met haar achterpoten af, sprong, maakte een duikvlucht en doodde het met een slag van haar poot. Voor de zekerhuid beet ze nog even flink in het lijf, zodat alle lucht eruit zou glijden. Ze pakte het op en hield hem in haar bek. Ze droeg hem naar haar hol. De sneeuw vloog door de lucht met elke poot stap waarmee ze voorbij zoefde. Haar gele/zilveren ogen waren nu onzichtbaar als het aan hun kracht lag. Ze keken nu wel trots, maar als het maanlicht kwam kwamen haar krachten terug. Dan was ze sterker, sneller en voelde ze zich meer een met de omgeving. Ze wist nog steeds niet wat het was. Maar overdag had ze nooit dat gevoel gehad. Toen ze bijna bij haar hol was, rook ze het spoor van een andere wolf. Ook een teef. Faid was immers nog niet zo oud, dus wel een beetje nieuwsgierig. Maar ook hoedde boosheid en angst zich op in haar lichaam. Ze was boos dat de teef zomaar haar hol was ingegaan, maar had angst voor als het een gevaarlijke was. Ik raapte een beetje moed bij elkaar en liep met gebogen hoofd, platte oren en dunne staart naar de ingang. Met nog steeds het konijn in haar bek. Ze trilde nogal. De het was een geelgrijze wolvin, als zij het zei. En had geel/bruine ogen. Ze werd wakker. Faid spande haar lichaam, nog steeds trillend. ''Wie is daar?'' Zei de stem van de wolvin. "W-wie ben jij en w-wat doe j-jij in mijn h-hol." Zei Faid trillend. Ze vond het wel een klein beetje onbeschoft van de wolvin dat ze aan háár vroeg wie het was. Want het was toch haar hol niet? Ze bleef met bange ogen nog steeds naar de wolvin staren wachtend op een antwoord. De streek op Faids voorhoofd was wat dunnetjes geworden. Dat betekende voor de wolven dat ze bang was, als ze haar staart niet konden zien.
Terug naar boven Ga naar beneden

 Nunca

Solitair

avatar
Aantal berichten : 155
Pro Infinito's : 872000

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Snow...Of course. Why not? [Open]   di 1 jan 2013 - 17:49

De gestalte beantwoorde haar vraag en het was niet het antwoord wat Nunca had verwacht. "W-wie ben jij en w-wat doe j-jij in mijn h-hol." zei het. Een teef, met een jonge stem, waarschijnlijk een pup nog. Haar hol? Mmm. Nunca was zeker van geweest dat dit hol niet bezet was. Vlug rook ze nogmaals in het hol en ving nu inderdaad een nieuwe geur op. Nunca snoof ook de geur van pup op en merkte dat het dezelfde was. Oeps. Nunca voelde haar wangen even gloeien en glimlachte verontschuldig naar de jonge teef, hoewel die dat waarschijnlijk niet kon zien. ''Sorry, toch niet zo goed geroken. Ik ben Nunca'' Zei Nunca maar, haar stem was erg en vertrouwelijk. Ze liep omhoog naar de uitgang en stak haar kop uit het hol, zodat ze de pup goed kon bekijken. Het was een grijze wolvin, die best al groot voor haar leeftijd was. Nunca schatte die maar niet. Het sneeuwde nog steeds... Nunca moest zich er toch aan overgeven en ze kwam het hol uit. Vlug draaide ze haar grijze lichaam om, zodat ze de pup kon zien en ging zitten. ''Ik wou schuilen voor de sneeuw en kwam dit hol tegen. Maar wat is jou naam?'' Legde ze uit en vroeg meteen door. Haar bruine ogen keken de pup vriendelijk aan en ze liet haar schouders hangen. Rustig ontspande Nunca zichzelf, in de hoop dat de pup haar zou vertrouwen.
''Waarom ben jij alleen?'' Nunca probeerde een gesprek te beginnen. De sneeuw dwarrelde op allebei de wolven, maar het was minder hard dan eerst. Nunca schudde haar kop heen en weer, om het witte spul er af te kunnen krijgen. Intussen wachtte ze op de antwoorden van de pup.

[kort]
Terug naar boven Ga naar beneden

 Faid

Solitair

avatar
Aantal berichten : 8
Pro Infinito's : 872400

About Me
Leeftijd: 8 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Snow...Of course. Why not? [Open]   vr 4 jan 2013 - 18:36

''Sorry, toch niet zo goed geroken. Ik ben Nunca'' Faid werd wel wat rustiger, maar vond het nog steeds niet zo prettig. De wolvin kwam naar de ingang en stak haar kop even naar buiten. Toen ging ze naar buiten en zat ze voor Faid. ''Ik wou schuilen voor de sneeuw en kwam dit hol tegen. Maar wat is jou naam?'' Faid slikte, ze kwam bijna nooit wolven tegen, en was daarom erg verlegen en vertrouwde ze niet op het eerste gezicht. De wolvin, die Nunca bleek te heten, ontspande zich. ''Waarom ben jij alleen?'' Zoveel vragen... Ze voelde zich ongemakkelijk worden. Ze wou antwoorden, maar ook weer niet... "Ik... Uhm..." Ze slikte nog eens. "Ik ben Faid... En, w-wat bedoel je met alleen?" Faid bibberde. Ze keek naar haar konijn en beet het door de helft. De andere helft gaf ze aan de wolvin. Ze deed het zonder woorden, om de een of andere manier. Ze keek ongemakkelijk rond en ging zitten. Het sneeuwde licht en de zon scheen normaal. Ze ontspande zich steeds meer. Het werd nacht, haar favoriete tijd.

{maak ik later af}
Terug naar boven Ga naar beneden

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Snow...Of course. Why not? [Open]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Snow...Of course. Why not? [Open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The North
 :: Xue Senlin
-
Ga naar: