IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 I saw you in a nightmare

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht

 Lya

Solitair

avatar
Aantal berichten : 14
Pro Infinito's : 799200

About Me
Leeftijd: x. 3 years ~
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: I saw you in a nightmare   vr 31 mei 2013 - 21:04

Met slaperige ogen keek de witte wolvin verveeld voor zich uit. Ze vond het nooit echt prettig om wakker te worden als het nog licht buiten was en de warme zon op haar vacht scheen. Misschien lag het wel aan haarzelf maar ze hield gewoon niet zo van de dag wanneer het licht buiten was. Lya was meer z'n nachttype wolf, dat zou je dus haast niet denken omdat ze wit was en sommige wolven waren nogal zo hersenloos en zeiden dat licht bij licht hoorde en donker bij donker, ja doei dus... Met een kleine zucht stond Lya op en schudde een enkele keer om alle takjes en blaadjes uit haar vacht weg te krijgen. Een paar kleine minpunten waren als je wit was dat je goed in het donker opviel en allerlei vieze stuff bleef vast zitten die je dan goed kon zien. En ook was het vervelend dat als het regende en er ook nog zand lag dat je dan half wit en half bruin was wanneer je het gepasseerd was. Geïrriteerd zette Lya een stevige stap vooruit en zo nog een paar totdat ze de open plek verlaten had, nu wakker blijven en in de zon staan was dus niet echt een idee voor haar om nu te gaan doen. Zelf had Lya echt geen idee waar haar stappen haar dit keer naartoe leidde maar het was vast wel goed genoeg om er verder te slapen, want als je nou eenmaal de hele nacht op wilde blijven en dingen wilde ontdekken moest je toch wel goed rusten. Uiteindelijk hielt Lya stil en hief haar kop op zodat ze het oude kasteel voor haar goed kon bekijken. Het rook er muf en het was zo te zien nog oud ook, maar de enige vraag was of het nog wel donker was in het kasteel en de zon niet overal kon komen. Vast en zeker wel het kasteel zag er vanaf hier wel groot uit en er was altijd nog en lagere verdieping zoals een kelder of zo. Schouderophalend sloeg ze een paar keer met haar witte staart voordat ze de poort binnenstapte. Het was nu alweer haar loopse tijd dus ze hoopte maar dat er niet een of andere gek hier rondliep. Het boeide haar toch nooit zoveel als een wolf haar dekte maar ze wilde niet een of andere rondom wolf aan haar achterwerk hebben. Meestal als Lya gedekt werd mislukte het toch altijd, maar toch was het een keertje wel gelukt maar de pup was ook al ziek toen ie geboren werd. Lya zou nooit gezonde pups kunnen maken doordat als ze zwanger was haar buik noot opzwol dus de pup amper ruimte had. Haar buik was altijd al wel zwaarder geweest maar het was nooit goed te zien voor anderen, gelukkig want ze kon al helemaal goed inpalmen en gedekt worden met een dikke buik nee liever niet. Stil liep ze verder totdat ze bij de volgende poort kwam die een klein gaatje in een hoek had zitten waar net een pup doorheen kon. Zou nu omkeren als een schoothondje of doorgaan? Ik bedoel het is hier wel super eng en het rook er ook naar muffe sigaren en al die andere rotzooi. Lya wist nu onderhand wel dat dit kasteel de perfecte plek was om gedekt te worden en ze had er nu ook zin in dus de eerst volgende wolf -als het een mannetje was- kreeg het super moeilijk. Maar ook was het spelletje wat Lya speelde gevaarlijk dat wist ze maar al te goed. Stel je voor ze werd toch zwanger van een vreemde, de pup zou weer helemaal geplet op de wereld komen en een paar dagen later weer sterven. Al snel stond haar besluit vast en sprong ze soepel op een van de pilaren die naast de poort stond en keek om zich heen. Nog een kleine stuk en ze was in het kasteel maar de kans was ook groot dat niemand haar dan ontdekte en dat was dan ook een mislukte poging om gedekt te worden. Ach lekker boeien dan maar zij wilde nu gaan slapen dus deed ze het ook maar, want waar de wolvin al helemaal niet tegen kon was haar zin niet krijgen. Met een sprint snelde Lya het kasteel in en stopte toen ze in een grote zaal kwam. Van binnen was het kasteel nog groter dan buiten dus wat was er hier al wel niet allemaal te zien? Wie weet waren er gevaarlijke dingen of.... Of er lagen nog van die glanzende glazen dingen op de vloer. Je zag het al wel op foto's tweevoeters trokken ze aan en hadden dan ook een vlijmscherp ding in hun handen. Met haar oren in haar nek legde ze haar kop op haar hoofd en sloot haar ogen. Niet lang want er was nog iemand dat moest gewoon. De geur was nog niet zo oud dus deze wolf moest hier met een goede reden zijn. ''Wel Wel Wel.....'' Glimlachte ze met haar zwoele stem waarna ze haar witte kop weer ophief en zich soepel omdraaide naar waar de geur het sterkste was. ''Kijk eens aan het blijkt dat ik gezelschap heb..'' Vervolgde ze terwijl ze ging zitten met haar oren nog steeds in haar nek geklemd. ''Zo je bent hier al enkele seconden wat al lang genoeg is, dus wil je nu zo vriendelijk zijn om nu te vertrekken en mij alleen te laten.'' Siste ze vervolgens door haar tanden door. Ze had dus niet echt meer z'n zin om gedekt te worden. Ja Lya was een vreemde wolvin, de ene seconden wilde ze wel wat en de andere seconden weer niet. Zo was ze eenmaal na de dingen die gebeurd waren met haar ouders, die stinkende tweevoeters hadden haar ouders doodgeschoten en sinds dien had ze ze nooit maar gezien. Tenminste dat dacht ze want toen ze klein was en een knal hoorde is ze vrijwel gelijk gevlucht niet wetend of haar ouders nog leefde ja of nee. Verward schudde Lya nog een keer met haar witte kop en liet haar roze tong over haar zwartte neus heen gaan met haar blik nog gericht op de schim een paar meter voor haar.
Terug naar boven Ga naar beneden

 Owyn

The Dead Terrorist

avatar
Aantal berichten : 1029
Pro Infinito's : 859204

About Me
Leeftijd: 3,5 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   vr 31 mei 2013 - 21:24




Owyn



Met krachtige, stevige passen baande de grote reu zich een weg door het bos. De zon scheen fel tussen de bladeren door en de warmte was overal te voelen. Alleen in de schaduw bevonden zich koude plekken, plekken waar Owyn het liefst was. Maar hij had nu totaal geen zin om lui te wezen. Nee, actie. Deze reu leefde voor actie, moord, haat en pijn. Sommige zagen hem als de zoon van de duivel. Hij vond het prachtig om zo gezien te worden, gevreesd te worden. Deze jongen stond boven aan de voedselketen, bovenaan iedereen en hij vond het werkelijk prachtig. De ijsblauwe kijkers van de brede reu gleden over de omgeving voor hem heen. Het was allemaal hetzelfde gezeik, dezelfde bomen zelfs dezelfde vogels en dieren. Niks was bijzonder, niks was speciaal. Alleen de reu die er doorheen liep. Daar was hij zeker van, hij was uniek. Een bijzonder geval dat door iedereen gewardeerd moest worden. En werd hij dat niet, naja. Dat was dan pech voor jou. Owyn had iedereen aan zijn voeten dansen, iedereen was bang voor hem. Precies zoals hij het wilde. Zijn ego was dan ook groot. Heel groot, en hij vond het geweldig.
De bomen begonnen langzaam af te nemen en het kasteel -eigenlijk wat over was van het kasteel- kwam in zicht. Hij kende het kasteel uit zijn scherpste nagel, hij kwam er dagelijks. Zijn geur hing dan ook overal, hij had het terrein zich toegeëigend. Het was dan wel niet officieel van hem, maar zo gedroeg hij zich wel. En niemand had het ook ooit in z'n gekke kop gekregen zijn terrein te betreden. Bijna iedereen kende zijn naam, kende zijn verleden, wist hoe hij was. Sommige zochten dat op, zochten de ruzie op. Maar aan de littekens die over zijn hele lichaam zaten gaven aan dat deze jongen niet klein te krijgen was. Hij stond er nog steeds, ondanks al zijn gevechten. Zijn pijngrens lag hoog, voelde geen emotie meer. Keihard was hij. Hard als steen, niks interesseerde hem.
Zodra de geur van een loops teefje rond zijn neusvliezen speelde stopte de reu met lopen. Zijn oren schoten omhoog, zijn ogen strak voor zich uit. Zonder dat hij het doorhad kwamen zijn poten in beweging en draafde hij soepel het kasteel binnen. Hij volgde zijn geweldige reukvermogen, aangezien zijn gehoor minder was. Owyn kon prima horen, maar het was nou eenmaal minder dan bij anderen. Zijn reuk was dan uit te mate goed. Zodra hij de teef naderde begon hij normaal te lopen. Krachtig, dominant en imponerend. Laten zien dat hij er was. Zijn oren hadden hun vaste plek in zijn nek aangenomen en zijn ijsblauwe kijkers keken de teef strak, kil aan. "Wel wel wel.." Sprak de teef en Owyn trok zijn lip kort grommend op. ''Kijk eens aan het blijkt dat ik gezelschap heb..'' Vervolgde ze en ze ging zitten, waarbij ook haar oren haar nek zochten. Owyn reageerde niet met spraak, hij zei nooit zoveel. Hij liep nog steeds langzaam naar haar toe, groot en imponerend. Hij was het mannetje en zij het meisje, het meisje dat toevallig loops was. De geur maakte hem werkelijk gek, maar hij hield zichzelf nog in de hand. ''Zo je bent hier al enkele seconden wat al lang genoeg is, dus wil je nu zo vriendelijk zijn om nu te vertrekken en mij alleen te laten." Siste ze en Owyn liet een vals lachje horen. Siste ze nou naar hem? "Sorry, schat. Maar ik denk dat jij hele andere dingen gaat doen dan hier alleen zitten. Je weet waarom ik hier ben, laten we er nou maar niet omheen draaien. Misschien gaan er dan wel nare dingen gebeuren." Sprak de reu koud, kil. Zijn stem was laag en wat sarcastich. Dacht ze echt zo snel van hem af te zijn? Hij liet zichzelf nooit wegjagen. Andere maakte maar plaats voor hem. Hij was alles, het beste en geweldig. Niemand kreeg deze jongen klein. Deze jongen wilde waar hij voor kwam, en daar ging zij maar mooi aan mee werken. Of ze nou wilde of niet.

© Sykes

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Lya

Solitair

avatar
Aantal berichten : 14
Pro Infinito's : 799200

About Me
Leeftijd: x. 3 years ~
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   vr 31 mei 2013 - 21:43

Blijkbaar had de witte wolf niet echt zin om naar haar te luisteren. What the heck deed die reu hier nou zo alleen en zo gedurfd tegen haar, o natuurlijk hij was veel groter en sterker dan haar maar dat maakte hem toch niet zo uniek? Lya kende wel meer bijdehandjes maar deze knul die zich werkelijk zo groot voelde als wat ging echt veel te ver. De schim kwam steeds dichter naar haar toe waardoor Lya achteruit deinsde en uiteindelijk tegen een pilaar aanbotste. ''Arg.." Gromde ze kort terwijl ze haar bovenlip omhoog trok waardoor haar witte tanden zichtbaar werden. Voor een vrouwtje was ze wel groot maar als je haar zou vergelijken met deze hier zou je vast denken dat ze nog maar 1 jaartje oud was. Enkele keren passeerde de schim wat licht waardoor Lya onderhand opmerkte dat ie groot, gespierd, wit en veel littekens had, echt een kerel om bang voor te zijn blijkbaar. Maar helaas voor hem was Lya al helemaal niet bang, en al zeker niet voor deze onbeschoft die haast kwijlde als een schoothondje. Minachtend snoof Lya opzij waarna haar witte staart achter zich nog steeds sierlijk heen en weer bewoog. Ergens had ze wel zin in een spelletje maar dan niet met deze reu, z'n dikzak hoefde ze dus echt niet op zich. Toen Lya wat naar de reu gesist had hoorde ze hem lachen. Hij stond vlak voor haar neus waardoor ze zijn warme ademhaling kon voelen in haar gezicht. "Sorry, schat. Maar ik denk dat jij hele andere dingen gaat doen dan hier alleen zitten. Je weet waarom ik hier ben, laten we er nou maar niet omheen draaien. Misschien gaan er dan wel nare dingen gebeuren." Sprak hij met een kille stem tegen haar. Was zijn stem nou zo of deed ie dat om indruk te maken, als het indruk was was ie echt fout bezig. "Sorry lekkerding maar ik ben niet van plan om jou spelletje mee te spelen. Ik had hele anderen plannen en die ga jij niet wijzigen met jou dagelijkse dingen." Vervolgde ze kort waarna ze haar pluizige staart kort over zijn gespierde lichaam liet glijden en zich achter hem weer omdraaide. "Hou die grote pik van je maar gedeinsd knul en gebruik hem op een van je andere schoothondjes kaay?" Glimlachte ze waarna ze zich weer omdraaide en haar stappen weer voortzette naar de uitgang. Waarom was die reu nou weer bij haar en niet bij z'n andere domme teef?

~ Kader en stuff komen nog c:
Terug naar boven Ga naar beneden

 Owyn

The Dead Terrorist

avatar
Aantal berichten : 1029
Pro Infinito's : 859204

About Me
Leeftijd: 3,5 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   ma 3 jun 2013 - 17:49




Owyn



Een valse grijns speelde er rond de lippen van de bruin/grijze reu. Dit teefje liet zich zeker niet makkelijk beïnvloeden. Maar goed, Owyn zal z'n slag slaan, ook al wilde deze dame niet. Zijn ijsblauwe kijkers stonden strak op de hare gericht, elk detail van haar lichaam in zich opnemend. De teef deinsde achteruit aangezien hij steeds dichterbij kwam. Hoewel de teef niet echt onder de indruk van zijn aanwezigheid leek te zijn, was dit een teken van angst. Ergens was ze bang voor hem, hij zag het aan alles. Ze deinste achteruit, hij is nog nooit voor iets weggelopen. Het was dat de paal achter haar haar weg ophield, anders was ze geheid verder gelopen. Het streelde zijn ego nog meer, haar kleine beetje angst. Het gaf hem een goed gevoel, het gevoel van macht. En macht was alles wat hij wilde hebben.
Doordat de teef tegen de muur gekomen was, stond Owyn heel dicht bij haar. Hij is groot, breed en imponerend. Zeker wanneer hij zich ook nog eens groot opstelde, wat hij nu ook zeker deed. De teef speelde duidelijk met hem, hoewel ze net duidelijk maakte dat ze geen interessen had. Maar het maakte de bruin/grijze reu helemaal niks uit, hij zou krijgen waar hij voor gekomen was. Zo ging dat in zijn wereldje. Alles ging naar zijn zin en iedereen diende daar maar naar te luisteren en in mee te gaan. Owyn leefde gelukkig, al straalde dat totaal niet van hem af. Maar diep, diep van binnen, in het kleinstje hoekje van zijn hart, was hij gelukkig. Dat was ook de plek waar zijn liefde voor zijn zusje zat, dat kleine hoekje van zijn hart. Maar alles er om heen maakte dat plekje onzichtbaar, je zou denken dat zo'n plekje bij hem niet eens bestaat. Precies zoals hij het hebben wou, alles was zoals precies zoals hij het hebben wilde.
"Sorry lekkerding maar ik ben niet van plan om jou spelletje mee te spelen. Ik had hele anderen plannen en die ga jij niet wijzigen met jou dagelijkse dingen." Zei de teef, waarna ze met haar pluizige staart over zijn lichaam streek. Ze voelde hoe de zachtheid van haar staart zijn korte, glanzende vacht aanraakte en een tinteling door zijn lichaam liet gaan. Het was dat ze loops was, anders had hij niks van dit mokkel moeten hebben. Ze was een eersteklas schoothondje, vond hij. Niks bijzonders. Ze was mooi, dat moest hij toegeven. Maar dat was ook het enige. Owyn wierp de teef achter hem geen blik waardig, waarom zou hij ook? Uiteindelijk danste ze toch wel aan zijn grote "Hou die grote pik van je maar gedeinsd knul en gebruik hem op een van je andere schoothondjes kaay?" Sprak ze met een glimlach, voordat ze richting de uitgang liep. De manier hoe ze sprak, hoe ze deed en natuurlijk de geur die van haar afkwam, alles maakte zijn kop gek. Hij wilde haar, hier en nu. Zijn instinkt wilde het bijna van zijn kop overnemen, toch wist hij zich nog in te houden. "Die 'grote pik' van mij gaat helemaal niet gedeinsd worden, meisje. Want zeg nou zelf, wil je niet van die vreselijk lekkere geur af zijn? Van al die zielige reutjes die achter je aanzitten? Beter dan mij is er niet, popje. Mijn genen zijn de beste van alle, en dat weet jij ook." Sprak de grote reu weer koud, kil. Zijn stem was laag en wat sarcastich. Dit teefje was echt nog lang niet af hem af, daar was veel meer werk voor nodig. Niemand schudde deze reu af, niemand. Zijn poten kwamen dan ook langzaam in beweging en met enkele passen stond hij naast haar. Zijn donkere neus gleed door haar zachte, wollige vacht heen. Hij sloot kort zijn ogen terwijl de haar geur rond zijn neusvliezen danste. Uiteindelijk snoof hij in haar vacht, ongeveer bij haar heup. Zijn staart zwiepte hard heen en weer en een valse grijns stond op zijn gezicht gegrafeerd. Hij wachtte op haar reactie, waarbij hij zijn neus weer kort in haar vacht liet gaan.

© Sykes

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Lya

Solitair

avatar
Aantal berichten : 14
Pro Infinito's : 799200

About Me
Leeftijd: x. 3 years ~
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   di 4 jun 2013 - 16:49

Nors sjokte Lya richting de uitgang en liet haar witte pluizige staart achter haar meegesleept worden. Ze deed al lang niet meer de moeite om te gaan slapen want dat ging met deze reu erbij ook niet echt lukken. Toen ze achter zich pootstappen hoorde plantte ze haar witte oren weer in haar pluizige nek, kom op zeg... "Die 'grote pik' van mij gaat helemaal niet gedeinsd worden, meisje. Want zeg nou zelf, wil je niet van die vreselijk lekkere geur af zijn? Van al die zielige reutjes die achter je aanzitten? Beter dan mij is er niet, popje. Mijn genen zijn de beste van alle, en dat weet jij ook." sprak de reu koud en kil tegen haar waardoor Lya boos zijn kant op snoof. Dat mocht hij ooit dromen hij de beste pff in een zwervers hol waren er nog veel knappere koppen dan hem. Toen zijn neus kort over haar vacht heen ging ging er een rilling door Lya's rug heen. Haar pluizige staart zwiepte onbeheerst heen en weer terwijl Lya's ademhaling wat zwakker werd, maar goed als hij haar wilde dan moest hij er maar moeite voor doen. "Weetje misschien is het toch maar beter als je mij nu met rust laat. Wie weet komt je schatje zo opdagen en ze zal vast wel boos worden wanneer ze jou zo bovenop mij ziet huh?" Antwoorden ze in zijn oor waarna ze zich met een ruk omdraaide en recht in zijn blauwe ogen keek. Hij was dik -nouja dik kon je het niet noemen meer gespierd- maar zijn ogen bevielen haar niet helemaal, waarom wist ze niet maar goed ze hoefde zijn leven immers niet te weten wat ze eigenlijk ook met har verleden wel zou willen.

~Flut :c
Terug naar boven Ga naar beneden

 Owyn

The Dead Terrorist

avatar
Aantal berichten : 1029
Pro Infinito's : 859204

About Me
Leeftijd: 3,5 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   wo 5 jun 2013 - 20:44




Owyn



Het pluizige teefje voor hem speelde duidelijk met hem, en hij vond het prima. Ze speelde maar met hem, ze deed maar, hij kreeg waar hij voor gekomen was. Want Owyn kwam niet zomaar bij anderen, ging niet voor z'n plezier bij anderen rondhangen. Nee, alleen als hij iets wilde. Als hij ergens op uit was, ze nodig had of wilde vermoorden. De wolvin snoof kort, waarbij Owyn grijnsde. Hij had zijn neus door haar wollige vacht laten gaan, haar loopsigheid maakte hem werkelijk gek. Het prikte in zijn neus, het speelde met zijn hersenen. Die geur, hoe ze deed, alles maakte hem werkelijk gek. Zijn instinct drong om naar voren te komen, gewoon boven op haar te springen. Maar Owyn hield zich nog in, hij moest maar even wachten. Wacht, wachten. Hij haat wachten.
De teef liet haar staart heen en weer bewegen, waardoor de geur alleen maar sterker werd. Owyn grijnsde kort. "Weetje misschien is het toch maar beter als je mij nu met rust laat. Wie weet komt je schatje zo opdagen en ze zal vast wel boos worden wanneer ze jou zo bovenop mij ziet huh?" Zei de teef in zijn oor, waarna ze hem strak aankeek. Er speelde nog steeds een grijns rond de donkere lippen van de grofgebouwde reu. Hij lachte kort, vals. "Je hoeft niet bang te zijn dat mijn 'schatje' komt opdagen, want die is er niet. Ik blijf niet lang bij een meisje hangen, alleen maar fijn toch?" Sprak de reu weer kil, koud. Zijn stevige poten kwamen in beweging en soepel liep hij een rondje om haar heen. "Nu hoef je niet bang te zijn dat ik je later weer lastig val, want mij zul je niet meer zien. Weetje, popje? Dit is zo geklaard, dan ben jij van mij af en ik van dit gezeik." Zijn ijsblauwe ogen waren emotiloos op haar gericht. "Wat is de naam van deze schone dame eigenlijk?".

NAMNAMNAM ;3

© Sykes

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Lya

Solitair

avatar
Aantal berichten : 14
Pro Infinito's : 799200

About Me
Leeftijd: x. 3 years ~
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   wo 5 jun 2013 - 20:59

De witte reu voor haar bleef alleen maar grijnzen waardoor Lya steeds ongeduldiger werd, niemand zou haar ongeduldigheid ooit kunnen afleren niemand. Kort siste Lya een vloekwoord toen de witte reu weer begon te grijnzen naar haar. "Je hoeft niet bang te zijn dat mijn 'schatje' komt opdagen, want die is er niet. Ik blijf niet lang bij een meisje hangen, alleen maar fijn toch?" Lachte hij vals naar haar. '"Ehum haal die grijns maar van je smoel meneer want een ik ga dus echt niet meewerken. En twee een kraai klinkt nog zelfs beter dan jou." Vervolgde Lya met een opdringerige ondertoon in haar stem. "Nu hoef je niet bang te zijn dat ik je later weer lastig val, want mij zul je niet meer zien. Weetje, popje? Dit is zo geklaard, dan ben jij van mij af en ik van dit gezeik." vervolgde hij. Hoe durfde dat stuk onbenul dat nou weer zo te antwoorden. "Alsof jij dat zo beter weet meneer, jij voelt geen pijn maar diegene onder jou wel so" Beet ze vervolgend naar hem toe waarna ze bespottend lachte. "Wat is de naam van deze schone dame eigenlijk?". vervolgde hij. "Lya, maar goed ik ben hier weg.." Kreunde ze waarna ze de reu passeerde en de tuin in liep.

~Kort ;A;
Terug naar boven Ga naar beneden

 Owyn

The Dead Terrorist

avatar
Aantal berichten : 1029
Pro Infinito's : 859204

About Me
Leeftijd: 3,5 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   do 6 jun 2013 - 19:49




Owyn



De teef voor hem werd duidelijk steeds ongeduldiger en dat vond de grote reu alleen maar leuk. Owyn hoorde de teef een vloekwoord sissen, maar hij negeerde het. Ze deed maar wat ze wilde, als Owyn maar kreeg wat híj wilde. '"Ehum haal die grijns maar van je smoel meneer want een ik ga dus echt niet meewerken. En twee een kraai klinkt nog zelfs beter dan jou." Owyn lachte zacht, vals. Meende ze dit? Kraaien? Kom op, ze kon toch wel een betere belediging bedenken. "Kon je geen betere belediging vinden, pop? En mee werken zal je zeker, of je nou wilt of niet." Ging Owyn glatjes verder, de grijns nog altijd op zijn donkere lippen dragend. Owyn liet zijn snuit nogmaals door haar vacht gaan, zijn neus begon weer vreselijk te prikken. Waarom rook dit altijd zo onwijs lekker, het maakte hem werkelijk gek. Zijn staart was hoog, trots en zwiepte vrolijk heen en weer. Niet dat vrolijkheid van zijn snuit af te lezen was, nee. Het enige dat te zien was, was die gladde, valse grijns van hem. Nog steeds stonden zijn ijsblauwe ogen op haar gericht, wachten op haar antwoord. "Alsof jij dat zo beter weet meneer, jij voelt geen pijn maar diegene onder jou wel so" Owyn snoof, zijn oren in zijn nek gedrukt. "Wat nou pijn? Als je dat al pijn doet, lieverd, heb je het zwaar in je leventje. Want het is zeker geen roze geur en manenschijn. In mijn wereld was jij nou allang dood geweest met je 'pijntjes'." Beet de reu terug, geen zin om afgesnauwd te worden door een of ander popje dat dacht het beter te weten.
De naam van deze teef vroeg hij puur om het makkelijker voor zichzelf te maken, niet omdat hij haar zo nodig wilde kennen. "Lya, maar goed ik ben hier weg.." Zei de teef, die de naam Lya bij zich droeg. Ze passeerde hem en liep de tuin in, maar Owyn schudde zijn grote kop. Hij lachte nogmaals wat vals, waarna hij simpel achter haar aan liep. Zijn passen waren groot, breed. Binnen enkele tellen liep hij vlak achter haar. "Mijn lieve dame gaat nergens heen, nóg niet." Siste hij, waarna hij zijn neus nog een keer door haar vacht liet gaan. Zijn neus gleed van de zijkant van haar buik naar haar rug, waar hij wat begon te knabbelen. Het was zacht, zo dat het haar totaal geen pijn kon doen. Hij deed het enkel om haar vacht te kunnen grijpen mocht ze weg willen rennen. Gemakkelijk trok de reu zijn voor lichaam omhoog, waarna hij zijn oren in zijn nek plantte.

En je weet zelf muhahaha ;d

© Sykes


`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: I saw you in a nightmare   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

I saw you in a nightmare

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The West
 :: Chengbao
-
Ga naar: