IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 R A D I O A C T I V E // Misha

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: R A D I O A C T I V E // Misha   za 13 apr 2013 - 17:41

F i n n i c k
Love me with every step I take

I'm waking up to ash and dust
I wipe my brow and I sweat my rust
I'm breathing in the chemicals
I'm breaking in, shaping up, then checking out on the prison bus
This is it, the apocalypse

Imagine Dragons - Radioactive

De stoffige grond onder zijn sterke poten stoof op toen hij zijn tempo verhoogde, meer aarde omwoelend door de onmenselijke kracht in zijn ledematen. Zijn roze tong bungelde uit zijn halfgeopende bek. Hijgend ademde hij zuurstof in, het filterend in zijn longen en als koolstofdioxide weer uit te blazen. Zijn helgroene kijkers werden dichtgeknepen door het felle zonlicht. Zelfs nu het pas lente was, scheen de zon al feller dan dat hij ooit in Serigala had gezien. Finnick had geen hekel aan de zon, alleen het licht dat het uitstraalde. Daarom verkoos hij nog altijd de nachtelijke stilte boven de levendige dag. De gemiddeld gebouwde reu hief zijn kop enkele centimeters en blikte op de grote watervallen in de verte, omringd door de mist van die ochtend. Hij verlengde zijn passen en liet de toendra achter zich, zijn aandacht gevestigd op de watervallen. Voornamelijk het water dat zich daar gegarandeerd bevond. De dorst kroop als een sluipschutter in zijn keel omhoog, droogde zijn mond uit, liet al het speeksel en vocht opdrogen. Zijn gehijg werd zwaarder, klonk vermoeider. Zijn zicht vertroebelde. Het beeld van de watervallen begon te tollen op zijn netvlies. Voor een moment dacht de reu dat hij aan het hallucineren was geslagen. Het verlangen naar water werd met iedere stap die hij zette sterker. Zijn oogleden begonnen dicht te vallen. Finnick vocht er zwakjes tegen, te moe om zijn volledige wilskracht op te offeren.

Sloom kwam de oranjeachtige reu vooruit, geteisterd door dorst en sluwe uitdroging. Het enige waar hij op dit moment naar verlangde was het vochtige water door zijn uitgedroogde keel te voelen stromen. Zijn groene ogen werden gevestigd op het beeld van de watervallen; ze leken maar niet groter de worden.

Finnick voelde hoe de krachten langzaam uit zijn ledematen sijpelden. Hij wist dat, als hij geen vocht binnen kreeg, snel aan zijn einde zou komen. En op dit tijdstip was dat einde niet ver meer van hem vandaan. De reu slaakte vermoeid een zucht. Hij mócht niet opgeven. Wat als Kyla nog in leven was en naar hem opzoek zou zijn en hij dood bleek te zijn? Nee, dat wilde hij haar niet aandoen. Met hernieuwde kracht dwong de reu zijn gelederen tot beweging. Langzaam, maar zeker, kwam zijn gedaante voort. Zijn neus kon het water al ruiken; zijn tong kon het proeven. Het bleek ook zo te zijn. Finnick bleef voor een seconde verbaasd naar het water aan zijn voeten kijken, zoekend naar een logische verklaring. Op dit moment werkten zijn hersenen niet bepaald mee, of hij wilde gewoon de reden niet weten. Hongerig als een paard boog hij zijn kop naar het heldere wateroppervlak en zag zijn spiegelbeeld terug staren. Zijn tong tikte het water aan en nam enkele centiliters mee naar binnen. Genietend van het koele vocht dat door zijn keel stroomde, sloot hij zijn ogen. Hij ging zo op in het moment dat hij de aanwezigheid van de andere gedaante niet opmerkte.




Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   za 13 apr 2013 - 22:44

Een zelfzeker gegrom verliet haar keel toen ze zich begaf op een grote heuvel die haar een zicht van wel heel het gebied aanreikte. Een brede grijns sierde haar gezicht en haar mondhoeken krulden tevreden omhoog. Ze trok kalmpjes haar wenkbrauwen op en liet zich daarna lui op haar achterste vallen. Haar staart krulde ze erg vrouwelijk om haar lichaam en het topje ervan klopte enkele keren tegen de stoffige grond. Telkens als er een grote windvlaag opstak kneep ze haar ogen beschermend dicht om het opwaaiend stof te vermijden. Wat een rot klimaat was het hier. Haar oren stonden ietwat naar achteren maar dat zei niet dat ze geïrriteerd of boos was. Integendeel, ze vermaakte zich hier prima. Het was duidelijk dat er heel veel wolven in dit gebied liepen. Dat kon ze niet alleen afleiden uit de verschillende geuren die haar neusgaten binnendrongen maar ook aan de voetstappen die zich in de harde modder, in het bos, hadden verzegeld.
Na een paar keer diep in en uit geademend te hebben sprong ze terug overeind en sprong ze kalmpjes van de heuvel af. Door het stof had ze dorst gekregen, en het geluid van vallend water had haar aandacht gelokt. Vertrouwend op haar gehoor en reukzin liet ze zich leiden en kwam ze uiteindelijk -zoals verwacht- uit op een wonderbaarlijk grote vallei waar er wel drie watervallen stonden. Haar oren kantelden nieuwsgierig en bewonderend naar voren. Damn, dit had ze van haar hele lichaam nog niet gezien. Zoveel water! Moest Misha er niet op gelet hebben had ze met zo'n dwaas, glimlachend gezicht naar het water gelopen, maar nét op tijd haalde ze het belachelijk kinderachtige glimlach van haar gelaat en in plaats daarvan kwam er een kille blik tevoorschijn. Nou, als je haar vroeg, was dit al véle beter. In een zelfverzekerde pas wandelde ze op het water af van de dichtsbijzijnde waterval en liet ze haar nek zachtjes naar voren buigen. Haar tong bengelde uit haar bek en al snel begon ze een hele hoop water binnen te werken. Wauw, dit was zo'n verrukkelijk, verfrissend en verrasssend goedje! Misha grinnikte bij haar dwaze gedachten en liet zich uiteindelijk zelfvoldaan naar achteren vallen. Ze rolde enkele keren over in het zand en genoot van het gras dat in haar bruine vacht kietelde. Tot haar opluchting werd het al lente en zou ze haar dikke pels kwijt geraken. Maar goed ook, want haar eerder korte poten konden dat gewicht nauwelijks vierentwintig uur na een stuk dragen. Dat wou natuurlijk niet zeggen dat ze niet kon lopen, in tegendeel, haar snelheid was één van haar grootste troeven en ze wist dat bijna niemand dat van haar verwachtte.
Het geluid van een slurpende wolf wekte haar uit haar gedachten en als uit een reflex sprong ze tien meter achteruit. Misha, verdomme, let toch een beetje op met waar je je bevind! Ze vervloekte zichzelf dat ze er zo ontspannen bijliep terwijl er hier overal wolven op de loer lagen. Bij het zien van een schim in de verte liet ze een brulgeluid horen dat haar aanwezigheid wel moest duidelijkmaken. Het was niet dat ze zelfstandig naar daar ging lopen -daar was ze overigens te lui voor- maar ze wou toch de reactie van de wolf zien. Aangezien ze natuurlijk niet wist met wie ze te maken had en wat voor een wolf het was. Uiteindelijk besloot Misha dan toch maar dichterbij te komen en begaf ze zich op ongeveer een twintigtal meter afstand van de wolf. Nu kon ze al duidelijk zijn contouren zien en kon ze afleiden dat het een reu was met sterk opvallende, groene ogen. Hmnh, dit kon nog interessant worden. "Hi stranger.." Sprak ze mierzoet, haar staart geïnteresseerd heen en weer kwispelend. Het was niet dat ze zo dol was om als een dartelend veulen op hem af te springen, maar een neutrale begroeting als deze kon er nog wel af. "Met wie heb ik het genoegen?" Misha kwam nu nog wat dichterbij en trok kalmpjes haar poot op om daar een aantal keren over te likken. Nonchalant was ze zeker, en dat zou deze reu nog wel merken.

• Hoop dat je er wat mee kan en oh god, wat een fantastisch liedje in je post! /In love ;3
Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   zo 14 apr 2013 - 16:23

F i n n i c k
Love me with every step I take

Als gestoken door een bij, draaide de oranjekleurige reu zich geschrokken om. What the heck? Wie liet hem in hemelsnaam schrikken, terwijl hij zich tegoed deed aan het frisse water. Zijn heldere groene ogen vielen op een wit teefje en haar hyperactieve staart. Finnick kantelde zijn kop onmerkbaar naar rechts, slechts enkele centimeters though. ‘Hi stranger..’ kwam er mierzoet van haar tong gerold. De reu trok hooghartig zijn neus op, hij hield niet van teefjes die zich heel schattig en fluffy voordeden, maar in werkelijkheid bitches waren. Al kon hij die conclusie nog niet over haar vaststellen, jammer genoeg. Hij bekeek haar onderzoekend. Ze was grijs/bruinachtig en had felblauwe kijkers. Ze was lang en had stond redelijk laag op haar poten. Dat was niet hetgene dat zo opmerkelijk aan haar was. Het waren haar helblauwe ogen die zijn aandacht trokken. Finnick wist niet waarom, het was gewoon zo. Punt uit. Hij was niet het soort debiel die er allerlei redenen achter ging zoeken. Hij kon overigens wel goed speurwerk leveren, maar dat was nu even niet aan de orde. ‘Hai..?’ antwoordde de gespierde reu aarzelend, terwijl hij zijn lichaam dominanter liet worden. Hij stak zijn borst vooruit en zijn neus klom hogerop in de lucht. ‘Met wie heb ik het genoegen?’ Ze kwam wat dichterbij hem en begon haar poot enkele malen te likken. Finnick hield zijn kop nog schuiner dan daarnet. Ze was zeker een interessant geval, niet zozeer door haar heldere ogen, maar ook door haar manier van doen. Het maakte hem nieuwsgierig, meer dan hem lief was. Het bracht hem op een geheel nieuw niveau; een niveau die hij geen benaming kon geven en ook diens functie niet kon ontrafelen. Laten we het erop houden dat hij ‘uitermate nieuwsgierig’ was. ‘Alleen als ik ook mag weten met wie ik het genoegen heb,’ sprak hij licht vleiend, meedoend in haar nonchalante spel, zijn rol erin proberend te veroveren. ‘Mijn naam is Finnick overigens.’ vervolgde de reu, zijn stem laag en aantrekkelijk. Nee, dit was geen poging tot hopeloos geflirt met een onbekende. Meer een poging om haar te leren kennen op een ongebruikelijke manier om nieuwe wolven te ontmoeten.

OOC; Sorry, voor het flutje. Maar ik dacht, dat als ik meer zou typen, het op onzin zou uitlopen x3








Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   zo 14 apr 2013 - 19:53

Misha vond zijn manier van doen best interessant. Hij leek in te spelen op haar 'flirterig' gedoe, wat haar ietwat irriteerde aangezien ze had gedacht dat hij op z'n minst bot zou antwoorden. Maar oké, als hij het zo wilde spelen zou ze niets anders doen dan er gewoon op in gaan. Bij zijn 'haai' trok ze haar wenkbrauwen ietwat op en liet ze ze enkele keren van links naar rechts wiebelen. Een windvlaag liet haar vacht naar links vallen terwijl haar oren wat kantelden naar de richting vanwaar de bladeren begonnen te ritselen. Ze begaf zich dichter naar de reu toe -aangezien hij er toch niet echt angstaanjagend uitzag- en op een meter afstand liet ze zich op haar kont zakken. Zijn volgende opmerking deed haar kort lachen. Niet zo'n uitbundige lach maar eerder een geamuseerde grinnik. "Nou, Meneer Finnick. Het is me een genoegen.." Misha trok haar poot sluw op en schudde haar kop een aantal keren. Ja, wat een scène maakten ze hier, net een goedkope roman waar er amper volk naar zou komen kijken. Nâh, zo ver zou Misha het niet laten komen. Maar ze moest toegeven dat ze dit ook niet mis vond. Finnick zag er haar een sluwe reu uit, eentje die goed wist wat ie deed maar terwijl wel meeging in alles wat zijn tegenspeler hem voorschotelde. Perfect. Zo zou ze meteen weten, wanneer hij door de mand zou vallen, of hij was hoe bij probeerde te zijn. "U heeft te maken met een .." Misha sprong elegant overeind en krulde haar staart verleidelijk over zijn rug, langs zijn ruggengraat en eindigend op zijn kop. "..zéér mooie, elegante, sierlijke, zeer gemanierde.." Misha bleef rondom hem lopen en hield uiteindelijk halt, nét voor zijn gezicht waar ze haar neus op vijf centimeter van de zijne hield. "..wolvin." Ze grijnsde en liet haar poot zacht tegen zijn wang neerkomen. "Maar noem me gerust gewoon Misha." Ze lachte, alsof ze haar eigen spelletje super leuk vond en ze wachtte op applaus van haar publiek. Jammer voor haar waren ze maar met twee en moest ze het doen met het gezelschap van deze, best interessante reu, Finnick. Zijn gifgroene ogen zorgden ervoor dat ze hem bleef aankijken en pas na tien seconden week ze haar blik af van de zijne en richtte ze haar blauwe kijkers naar het water. Haar spiegelbeeld kwam haar tegemoet en Misha liet haar poot in het water neerknallen om te voorkomen dat ze zichzelf nog helder zag. De helft van het water -natuurlijk had ze zich daarop voorbereid- had ze op Finnick 'gemorst' en de andere helft kwam net neer op de plek waar Misha daarvoor stond, net voordat ze langs de kant gesprongen was. "Mijn excuses, edele Finnick, wat, óh wat, moet ik doen om het goed te maken?" Een brede, uitdagende grijns sierde haar gelaat en langzamerhand begon haar spelletje wat leuker te worden. Ja, dit ging nog super interessant worden. Misha zou eerst zien hoe ver ze deze reu kon drijven en hoe hij zou antwoorden op al haar acties en opmerkingen die achteraf gezien op niet veel sloegen.

• Ik hoop dat je er wat mee kan! Very Happy
Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   ma 15 apr 2013 - 17:16

F i n n i c k
Love me with every step I take

Zijn lippen krulden geleidelijk aan omhoog door haar woorden, ‘Nou, Meneer Finnick. Het is me een genoegen..’ Hij bekeek haar nieuwsgierig toen ze een vermaakte grinnik losliet. Ze was interessant genoeg om deze middag mee te delen, concludeerde de reu smalend. Misschien wel genoeg om de aanstaande avond erbij aan te plakken. Hij zwiepte lichtjes met zijn staart, het zand aan de kant schuivend met zijn staartactie. Zijn helgroene ogen bleven aan die van het kleinere teefje geschroefd zitten, wachtend op een nieuwe ‘interessante’ actie van haar. ‘U heeft te maken met een..’ Hij keek op toen ze plotseling - als uit het niets - opsprong en haar fluffy staart op zijn rug legde, eindigend bij zijn kop. Deels als grap, deels door opborrelende irritatie, blies Finnick de resterende staartharen uit zijn gezicht, zodat zijn ogen weer vrij op de wolvin gericht konden worden. Met enige moeite wist hij zijn geamuseerde blik te behouden. ‘..zéér mooie, elegante, sierlijke, zeer gemanierde..’ De oranjeachtige reu rolde sarcastisch met zijn ogen bij de opsomming aan ‘hoe geweldig ze wel niet was’. Hij volgde haar nauwlettend, terwijl ze om hem heen cirkelde en stilstand hield bij zijn gezicht, op slechts enkele centimeters ervan verwijderd. ‘..wolvin.’ Een grijns verscheen op haar gelaat en voordat Finnick er erg in had, lag haar poot al op zijn wang. Het was slecht een tedere aanraking, maar voor hem voelde het alsof hij door een heel wespennest werd geëlektrocuteerd. Hij keek met een gezicht van ‘wtf are you doing?’ naar haar. Geërgerd en in de war tegelijkertijd duwde hij ruw haar poot van zijn gezicht, zodat zijn ademhaling weer op gang kon komen. Indertijd had het teefje zich al voorgesteld. Ze heette dus Misha. Misha, Misha, Misha. Misha. Een redelijk alledaagse naam, al hoorde je hem waarschijnlijk net zo min als dat je de naam ‘Finnick’ in de top honderd van namen tegenkwam. De reu schudde zacht met zijn kop, proberend alles daarboven weer tot orde te brengen. Een plotselinge, koude plens water hielp hem daar bij. Finnick knipperde verbaasd met zijn groene ogen. Yep, het was duidelijk; vandaag had hij zijn dag niet. Eerst die ‘Misha’ tegen het lijf lopen, en nu dít. ‘Mijn excuses, edele Finnick, wat, óh wat, moet ik doen om het goed te maken?’ Hij hoorde de uitdaging die in haar vrouwelijke stem verscholen lag. Om haar ‘een plezier’ te doen, stond hij op en wandelde naar haar toe. Voor haar neus hield hij stilstand. Een cynisch grijnsje klom langs zijn zwarte lippen omhoog. ‘Ach, mijn schone Misha. Ik zou het niet weten hoe je mij weer tevreden kunt stellen..’ sprak hij overdreven dramatisch. Hij hield zijn poot tegen zijn voorhoofd, alsof hij op het punt stond om flauw te vallen. Ongezien schuifelde de reu voetje voor voetje naar het water. Zijn linkervoorpoot bewoog in slow motion naar het wateroppervlak. Hij zou haar een koekje van eigen deeg geven. Razendsnel haalde hij uit met zijn poot en mepte een flinke hoeveelheid water in de richting van Misha. Met een beetje geluk was ze nu voor het grootste gedeelte net zo doorweekt als hem, of misschien nog wel erger. Een welgemeende grom verliet zijn mond. Zijn ogen twinkelden van voldoening. Finnick had zijn wraak gekregen. Al wist hij bijna zeker dat hij een uitbrander terug zou krijgen.

OOC; Zo keek Finnick toen Misha hem met haar poot aanraakte: Klik xD




Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   ma 15 apr 2013 - 17:49

Misha genoot van de verbaasde uitdrukking op zijn gezicht en om eerlijk te zijn moest ze haar best doen om haar lach in te houden. Wat een gek plaatje, die rare reu met zijn weirde gifgroene kijkers. Haar oren kantelden nieuwsgierig naar voren, in afwachting wat hij van plan was en glimlachte uitdagend naar hem. Voor even dacht ze dat hij gewoon op z'n luie kont zou blijven zitten en al bijna opgevend bleef ze hem toch nog een paar seconden aankijken, haast smekend. Haar ogen leken te twinkelen toen hij haar richting uit kwam en grijnzend keek ze hem na, hem stap per stap volgend en hopend dat hij haar zou verrassen. Misha was wel in voor een spelletje. Na zijn reeks woorden liet ze haar bek, quasi verontwaardigd, openvallen en trok ze haar poot kalmpjes op. Alsof ze ene leraar was met een krijtje in de hand begon ze met haar poot te draaien, in afwachting op wat hij haar zou opleggen. Hopelijk iets uitdagend, want anders deed ze niet mee. Misha, damn, waar is die kille persoonlijkheid gebleven? "Ik doe álles.." Misha bracht haar kop nog wat dichter naar die van hem en bleef hem récht in de ogen aankijken. Voor even ging haar hartslag een paar tellen sneller en trok ze haar kop ietwat naar achteren. "Niet te dicht mijnheer, je beneemt me de adem", sprak ze met een zachte, fluisterende stem. Haar ogen volgen hem toen hij een poot melodramatisch tegen zijn voorhoofd drukte. Ze was zo in zichzelf aan het lachen dat ze niet doorhad dat hij naar het water schuifelde en een hele hoop water over haar hoofd gooide. Haar bek viel open en ze kon zichzelf wel vermoorden dat ze niet beter had opgelet. Misha's ogen flikkerden van opwinding en half grijnzend kwam ze naar hem toe. Dit behoorde totáál niet tot haar normale doening maar ze kon het niet verhelpen. De 'kille' Misha leek haar wel duizend keren tegen te houden maar het lukte niet, Misha sprong in één pas de lucht in en belande récht op Finnick. Ze wreef haar natte kop tegen die van hem en maakte halve bijtbewegingen naar zijn buik. Pas toen ze besefte wat ze aan het doen was keek ze Finnick enkele keren recht aan en begaf ze zich uiteindelijk terug naar achteren. Mish.. Dwaas en naïef meisje.. Misha liep terug naar het water en lette even niet op wat Finnick aan het doen was. Ze moest .. moést.. Wat? Stom stemmetje? Wat moet ik doen? Bijten, grommen, geen wolven opzoeken? Alleen leven? Niets doen?Argh, ze werd zot. Even draaide ze haar kop terug naar Finnick en kwam er meteen een brede grijns op haar gezicht. Het was de eerste reu die ze accepteerde, waarvoor ze een bepaalde sympathie had en het zou normaal niet mogen. Ze wou het liefst weglopen maar iets hield haar tegen. En geleid door haar speelse Misha kwam ze terug op Finnick af, drukte ze haar kop tegen de zijne en blies ze uitdagend in zijn gezicht. "Als je durft.." Fluisterde ze. "..Volg me dan." Misha grinnikte en duwde hem achteloos naar achteren met twee poten. Van zodra ze wist dat hij niet meteen recht kon springen vloog ze naar achteren en sprong ze récht het water binnen. Waterdruppels vlogen alle kanten op en pas vijf seconden later kwam ze boven. Water uit proestend lachte ze, zich niets aantrekkend van wat Finnick nu van haar zou vinden. En weet je wat? Het ergste van al was dat ze dit allemaal super leuk vond, ze op dit moment nergens anders wilde zijn en ze zich kostelijk amuseerde. Iets wat ze in geen tijden had gedaan.
"Alléé, kom je nog? Of moet ik je zelf het water in slepen?" Misha wist niet hoe het kwam dat ze zo 'vriendelijk' deed tegen de reu maar iets zei haar dat ze niets anders kon doen. Uitdagen en 'speels' zijn was toch geen enkel probleem? Zolang ze maar niet als een dol schaap begon te knuffelen en melig zat te doen was het oké. Een laag gegrom kwam uit haar bek en haar ogen bleven flikkeren, net alsof ze in brand stond. Iets wat praktisch onmogelijk was aangezien ze récht in het water stond. Na nog drie keren onder water te gaan zwom ze richting de oever en spetterde ze nog wat water in zijn richting. Iets zei haar dat hij er niet zou in gaan, maar dat waren veronderstellingen en eerlijk gezegd hoopte ze -wat ze beter niet kon doen- dat hij er wél in zou springen. Een vriend was toch niet erg? Nee, helemaal niet. Ze mocht best met één iemand optrekken. Dan zou ze deze reu wel wat van haar kant laten zien en kon ze hem tegelijkertijd leren kennen. Ja, dat was ze van plan. Maar nu ze dit alles in haar kop aan het plannen was stond ze er opeens bij stil dat deze keus niet alleen bij haar lag. Wat als Finnick haar helemaal niet wou leren kennen, hij binnen een paar seconden zou weggaan? Damn, daar had ze nog niet op gedacht. Nou, ze zou wel zien! Misha schudde haar kop en bleef water spetteren. Komaan Finnick, ik weet dat je het ook wilt..

• Dat laatste is erg dubbelzinnig maar daar moet je je maar niets van aantrekken xD
En ik hou echt van dit topic, wordt te awesome >D
Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   ma 15 apr 2013 - 20:46

F i n n i c k
Love me with every step I take

‘Ik doe álles..’ had de zoete stem van het teefje in zijn oren geklonken. Haar kop was dichterbij de zijne geplaatst en haar heldere, blauwe ogen boorden in de zijne. Finnick kon merken dat ademhalen hem een tikkeltje moeilijker afging dan wanneer er geen teef in zijn ‘private zone’ was. Zijn hart begon – ongewild – sneller tegen zijn borstkast te rammen, alsof het door die dikke laag spieren en botten wilde breken. Liever niet, want anders had zijn laatste uur geslagen. ‘Niet te dichtbij mijnheer, je neemt me de adem,’ Pff, hij kon hetzelfde over haar zeggen. Zij was degene die te close met hem was gaan doen, niet hij. ‘Dan moet u, mijn schone Misha, zich niet te dicht bij deze gevaarlijke mijnheer wagen.’ fluisterde Finnick, laag en duister. Diep van binnen was hij niet gewend om zich zó te gedragen, maar dit duivelse leuke spelletje oefende een verslavende druk op hem uit. Like, een alcoholist die niet zonder zijn sterke drank kon, of een drugsverslaafde zonder diens heroïne. Stiekem hoopte de reu dat dit spel voor eeuwig en altijd zou aanhouden, hem een verlichting biedend in de hel die hij nu doormaakte. Vanbuiten was niets aan hem te merken. Hij was zijn gewone, sexy en gespierde Finnick, like always. Vanbinnen werd hij echter van verdriet uit elkaar gereten. Zijn Kyla was buiten zijn bereik gevallen, en de gebroken reu wist niet hoe hij dat moest ‘handelen’.

Zijn aandacht werd naar de aardbodem getrokken toen een natte kop zich tegen de zijne aanwreef en een tientonnergewicht zich op zijn borst nestelde. Plompt was de reu achterover gevallen, en hij had het niet eens in de gaten gehad, zo ver waren zijn gedachten weggedroomd. Vol verbazing en door stomheid geslagen, viel zijn blik op Misha’s intens-blauwe kijkers. In lichte ‘shock’ wendde hij zich tot de hoge sparren achter haar. Damn.. wat deed dit teefje toch met hem? Het leek wel alsof hij zijn gezonde verstand niet de baas was in bijzijn van haar. En dat terwijl Finnick haar amper kende. Hij wist enkel haar naam, hoe ze eruit zag, en dat ze net zo idioot als hem deed. Misha leek het ook door te hebben dat dit ‘verkeerd’ was en verwijderde haar lichaam van de zijne. Verward schudde de reu zijn kop en rolde lenig op zijn buik, waarna hij de wolvin nauwlettend in de gaten hield. Hij zou zich vanaf nu niet meer laten leiden door die teef en haar invloed die ze op hem had.

Shit, daar had je d’r weer. Ze legde haar kop tegen de zijne en blies warme adem in zijn gezicht. ‘Als je durft..’ kwam er fluisterend uit. Met zijn barstende nieuwsgierigheid wachtte hij op haar vervolg. ‘..Volg me dan.’ Finnick was benieuwd wat Misha nu weer van plan was met hem. Op dat moment voelde hij zich als haar persoonlijke speelpop. Snel onderdrukte hij dat idee. Niemand solde met Finnick de Gevreesde. De oranjeachtige reu werd tegen de grond geduwd en moest toezien hoe de wolvin zich afzette en met een grote sprong het wateroppervlakte kuste en er vervolgens in verdween. Spetters maakten zich los van het meer en enkele daarvan raakten zijn half opgedroogde lichaam. ‘Alléé, kom je nog? Of moet ik je zelf het water in slepen?’ Finnick grijnsde lichtjes bij die woorden en zette soepel zijn gedaante op vier poten. ‘Ofcourse not, my lady. Het zou toch een grote afgang zijn als een prachtige dame als u mij in het water zou moeten helpen?’ Na die woorden nam ook de reu een aanloop en belandde naast haar in het water. Voor een moment zag hij de schoonheid van het onderwaterleven, waarna hij watertrappelend boven kwam. ‘Er ooit over nagedacht om in een volgend leven als vis terug te keren, oh schone Misha?’ grinnikte hij zacht, zacht, maar niet onhoorbaar voor haar. ‘Oh, schone Misha’ was de bijnaam die hij voor haar had verzonnen. Precies goed, tot hij haar straks een verfrissend modderbad had gegeven..

‘Wist je dat modder eigenlijk heel goed voor een lichte vachtkleur is? Het geeft je meer pigment..’ fluisterde Finnick in haar oor, en verdween onder de waterspiegel. Het duurde maximaal drie seconden voor hij aan het donkere water was gewend. Meteen, voor zijn beperkte zuurstof op was, ging hij opzoek naar verse modder. Binnen mum van tijd had hij zijn poten vol met het smerige, bruine goedje dat straks Misha’s vacht nieuw leven in zou gaan blazen. De reu kwam ongezien boven achter haar rug en gooit zo snel als kon de modder over haar kop en rug. Hij was benieuwd en ‘bang’ voor haar reactie tegelijkertijd.

OOC; Modderrrrr ~ o3o




Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   ma 15 apr 2013 - 21:39

Misha keek goedkeurend richting Finnick die zich uiteindelijk toch recht stelde en zich naar het water begaf. "Heeft deze lamme tamzak eindelijk zijn krachten teruggevonden om een duik te nemen?" Misha was niet op haar tong gevallen en dat zou deze reu zeker niet ontgaan zijn. De wind blies een hele pluk haar van voor haar ogen weg en haar blauwe kijkers volgden de reu die een aanloop nam en naast haar in het water belandde. Een schaterlach verliet haar keel en ze moest haar ogen dichtknijpen om het opspattende water te vermijden. "Finnick lieverd, het spijt me maar.." Misha bekeek hem even van top tot teen en zwom wat meer naar hem toe. "..je moet toch écht iets aan je gewicht doen, schat." Misha zei dat laatste met een samenzweerderige knipoog en haar ogen flikkerden uitdagend. D'ahw, het leek hier bijna een sprookjesverhaal waar twee wolven elkaar ontmoetten op een romantisch plekje en ze een super einde tegemoet gingen. Nou.. Misha hief haar poot bliksemsnel op en liet hem knal op het hoofd van Finnick landen om hem daarna onder water te duwen. ..Toch niet. Met een scheve blik op haar gelaat bleef ze Finnick nakijken en maakte ze dat ze ver uit zijn buurt was, wetende dat hij haar zou terugpakken. Zijn vraag echter deed haar best raar opkijken. "Als een vis?" Misha trok een rare kop, hief haar ene wenkbrauw op en schudde daarna absoluut van nee. "C'mon dude, alles liever dan een vis! Zo'n beest heeft een EQ van nul komma nul, nul, nul.. en kan niéts anders dan rondzwemmen en 'blub' zeggen." Bij dat 'blub' perste ze haar lippen samen en probeerde ze een vis te imiteren. Misha lachte en je kon wel zeggen dat ze zichzelf aan het uitlachen was. "Zou jij het wel willen, lieverd?" Lieverd. Ja, dat werd zijn nieuwe nickname. Want blijkbaar had hij 'schone dame' als haar koosnaampje uitgekozen. Niet slecht, hélemaal niet slecht, dacht ze bij zichzelf.
Pas toen Misha hem naar de grond zag duiken fronste ze haar wenkbrauwen en vroeg ze zich af wat hij in hemelsnaam van plan was. In de mening dat hij gewoon een frisse kop wou halen zwom ze weer op hem af. Iets wat ze achteraf gezien beter niet had gedaan want het had amper een fractie van een seconde geduurd of ze had twee poten over haar rug en kop gevoeld. Dat allemaal gepaard met nog zo'n plakkerig, bruin goedje dat zich als kinderen op snoepgoed in haar vacht nestelde. Maar in plaats van te schreeuwen als een barbiepop dat net haar roze jurkje had vuilgemaakt dook ze zelf onder en haalde ze zelfstandig nog een hele hoop modder boven. Wetend dat Finnick slim genoeg was om weg te zwemmen legde ze de modder gewoon tegen de oever aan en richtte ze haar blik op Finnick. "Lieverd, waarom vertrouw je me niet even en kom je naar me toe?"
Of hij haar nu zou vertrouwen of niet kon Misha op voorhand niet bepalen maar dat het een uitstekende slimmerik was besefte ze ondertussen wel al. Pas toen hij ook maar een paar passen dichter bij haar kwam wreef ze drie prachtige strepen tegen zijn ene wang en deed ze net hetzelfde op zijn andere kaak. "Nahw, het staat je beeldig." Misha bewonderde haar kunstwerk en zwiepte zelfs even enthousiast in het water met haar staart. Oké, dit alles sloeg wel echt nergens op maar Misha had het best naar haar zin. Al was dat laatste nog zwakjes uitgedrukt, ze had zich nog nooit zo goed gevoeld! Met haar oren vrolijk naar voren liet ze zich toe om op de wolf te springen en al de modder tegen zijn vacht te schuren. "Voelt lekker hé en zoals je zelf zei; je vacht zal nog nooit zoveel geblonken hebben!" Misha kon haar lach bijna niet inhouden bij het zien van een half bemodderde Finnick waar je nog net zijn gifgroene ogen bij kon onderscheiden. Niet dat het bij Misha erg veel beter was. Haar blauwe ogen waren nog net zichtbaar onder het half zwarte lichaam dat normaal gezien grijs/blauw moest zijn. Ach ja, dit kwam je ook gewoon tegen als je met zo'n wolf als Finnick rondhing. En eerlijk gezegd had ze er helemaal geen spijt van gekregen. Misha hees zichzelf uit het water en rolde zich enkele keren in het zand dat onder haar gewicht een dof geluid weergaf. Een genietend gemurmel verliet haar keel en pas na enkele keren rollen kwam ze overeind. Paraderen langs de oever gooide ze haar staart de lucht in en bewoog ze haar kop op het ritme van het liedje dat ze neuriede. Misha besefte niet dat ze eigenlijk knalbruin was geworden van al het zand dat tegen haar natte vacht plakte maar het kon haar eigenlijk niet zoveel schelen. Een hyperactieve uitdrukking rustte op haar gezicht en haar ogen twinkelden in de richting van Finnick. "Zie ik er nog altijd zo mooi uit, liéverd?" Misha wiebelde met haar wenkbrauwen en schudde haar kont, net voor zijn gezicht, uit. Ja, op dat vlak kon Misha best goed dansen. Maar de momenten waarop ze zo belachelijk stond te doen kon je ook wel op één poot tellen. Na nog een paar sprongetjes zocht ze, nadat ze Finnick had gewenkt met een uitnodigende knipoog, een groen plekje waar ze zich uitgestrekt in neerlegde. Op haar rug staarde ze naar de lucht en probeerde ze figuurtjes uit de wolken te halen. "Weet je Finnick," vertelde ze, niet echt wetend of hij haar eigenlijk gevolgd was of niet. "Het is echt al tijden geleden dat ik me zo heb gedragen. En dát, is jouw schuld." Misha lachte bij dat laatste en wees met haar poot naar een figuurtje dat ze zag in een of andere wolk. "Zie je.." Misha bleef de wolk aanduiden en grijnsde breed. "Jij lijkt op die wolk!" Bracht ze uit, in haar hoofd een beeld makend van een Finnick die knorde en in de modder rolde. Want ja, ze zag een varken in de lucht en het deed haar spontaan op Finnick denken.

• Hope u like it ;3
Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   di 16 apr 2013 - 21:31

De oranjegekleurde reu stootte een dierlijke, schaterende lach uit toen Misha een vis imiteerde. Zoiets grappigs, en doms tegelijkertijd, had hij in zijn leven nog niet meegemaakt. Weer een toevoeging voor zijn album aan hilarische momenten. ‘C’mon dude, alles liever dan een vis! Zo’n beest heeft een EQ van nul komma nul, nul, nul.. en kan niéts anders dan rondzwemmen en ‘blub’ zeggen.’ Zijn lach verhoogde een octaaf en zijn groene ogen fonkelden levendig, blikkend op de wolvin die hem zojuist de slappe lach zou bezorgen. Hij zwom naar haar toe en bracht zijn lippen tot vlak bij haar oor. ‘Daarom juist, schat. De gelijkenis tussen jou en een vis waren zo groot, dat ik spontaan aan een vis moest denken toen ik je net in het water zag duiken. Zo lenig en sierlijk als een.. dolfijn.’ grapte Finnick en maakte een klikkend geluid met zijn tong. Het was nu officieel; hij kon tótáál geen dolfijn nadoen. ‘Zou jij het wel willen, lieverd?’ Blijkbaar had ze hem gedoopt tot ‘lieverd’. Hij vond die bijnaam wel swag hebben, al beweerde hij het zelf. ‘Sorry, schat, maar vind je ook niet dat een vis te laag voor mijn status is? Ik dacht zelf meer aan een eenhoorn.’ Zijn blik kruiste de hare en bleef die voor een moment vasthouden.

‘Lieverd, waarom vertrouw je me niet even en kom je naar me toe?’ Argwanend bracht de reu zijn poten in beweging en zwom behoedzaam op Misha af. ‘Wat ben je met me van plan?’ vroeg Finnick, doelend op de hoop modder aan de oever. Voor hij er ook maar erg in had, zaten er aan beide kanten van zijn wangen drie prachtige, modderige strepen. ‘Bedankt schat, maar vind je dat we niet een beetje te oud zijn om indiaantje te spelen, hmm?’ sprak de reu, mierzoet en vol ironie. Hij zag haar staart hyper op het water slaan, en uit automatisme begon de oranje vlag op zijn kont evenals mee te doen. Oh God why? Waarom deed hij in Godsnaam mee met dit verdomde spelletje? Hij was geen onwetende pup meer, maar een sterk volwassen reu. Een reu die wel iets beters te doen had dan een modderparty houden.

Misha bombardeerde haar volle gewicht op zijn rug en besmeurde hem met nog meer modder. Zijn vachtharen plakten in dikke plukken samen door de natte modder, dat straks op zou drogen en hard werd. Vertaling: voor minstens een week was hij gedoemd om als bruintje door het leven te gaan. Als Finnick een pup was geweest, had hij hun jankend om zijn mammie geroepen. ‘Voelt lekker hé en zoals je zelf zei; je vacht zal nog nooit zoveel geblonken hebben!’ Hij gaf haar gróót gelijk. Nog nooit had de reu er zo mooi en aantrekkelijk uitgezien als nu. Misschien moest hij maar eens vaker zichzelf laten verwennen door Misha en haar modderkuur. Sarcastisch rollend met zijn ogen duwde hij het teefje van zich af. Finnick nam een diepe teug adem en dook onder water. In de vijf minuten die hij onder het wateroppervlak kon blijven, probeerde hij zoveel mogelijk modder via stenen en keien van zijn vacht te boenen. Toen hij bovenkwam, rolde hij bijna om van het lachen; Misha zag eruit als een trotse zandkoningin. ‘Zie ik er nog altijd zo mooi uit, liéverd?’ Half-dansend keek ze hem aan. ‘Geweldig schat. Met jou uiterlijk én acteertalent zou je zo als zandkasteel kunnen dienen in een film.’ Tweemaal rolde hij weer met zijn gifgroene kijkers en lachte poeslief naar haar, alsof er totaal géén sarcasme in die zin verborgen lag.

Finnick volgde het teefje, nadat ze hem uitdagend een knipoog had, geschonken naar een groen stukje gras en plaatste zijn doorweekte lijf naast die van haar. ‘Weet je Finnick,’ begon ze, waarna meteen volgde; ‘Het is echt al tijden geleden dat ik me zo heb gedragen. En dát, is jouw schuld.’ De reu wist voor bijna honderd procent zeker dat ze dat niet meende. Hij volgde haar voorpoot naar de lucht en bleef als een dwaas naar de vele voorbijdrijvende wolken staren. Hij zag niet in waarom hij op een wolk leek. Lachend keek hij toe hoe Misha een varken nadeed, niet wetend dat het hem moest voorstellen. Soms kon Finnick zó’n ongelofelijke dwaas wezen. Zelfs op dit moment had de oranjeachtige reu daar geen erg in. ‘Ik voel me ontzettend schuld dat ik dít gedrag bij je heb uitgelokt, mijn schone Misha.’ Finnick trok een pruillipje, waarna vrijwel meteen een big smile verscheen. ‘Maar ik ben ook zó knap, aantrekkelijk en slim. Geef toe dat je me niet kan weerstaan en je aangetrokken tot me voelt.’ Hij hees zichzelf lenig op en sprong meteen op het modderige teefje, haar bijna dwingend hem aan te kijken. ‘Geef toe, Misha!’ De grijns werd groter, en reet zowat zijn mondhoeken aan stukken. ‘Geef toe dat ik de meest sexy reu ben die je in je hele leven bent tegengekomen én dat ik gelijk heb wat dat vis-gedoe betreft.’ Met zijn voorpoten hield hij het teefje goed in bedwang, bedacht op elke ontsnappingspoging die ze misschien zou wagen.

OOC; Hoop dat je er iets mee kan c:
Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   wo 17 apr 2013 - 13:39

Misha grinnikte op zijn opmerking dat ze best als een zandkasteel kon dienen in een film. "Een zandkasteel? Geen hoofdrol? Pfuh, alles lager dan een hoofdrol doe ik niet hoor!" Misha sprak met haar kin de lucht in en met een gezicht van 'ik-ben-alles'. Ze liet zich op haar rug vallen en draaide enkele keren om in het gras om haar te ontdoen van al dat zand. Misha moest er immers van niezen en dat zinde haar niet. Het geluid van pootstappen die haar richting uitkwamen deden haar nieuwsgierig opkijken. Ze had eerlijk gezegd niet anders verwacht dan dat Finnick ook werkelijk naar haar toe zou komen. Zijn uitdagende grijns deed haar alleen maar lachen en eveneens in haar ogen flikkerden er lichtjes.
Zijn woorden kwamen haar gehoor binnen en Misha schudde enkel kalmpjes met haar kop. "Nee, schat, het spijt míj! Ik heb me onvolwassen gedragen in het bijzijn van het mannelijk geslacht en dát is pas een zonde!" Dat laatste sprak ze uit alsof het de grootste ramp van de wereld was en ze sloot voor een paar seconden haar blauwe ogen. Misha kon op commando huilen en wist er een paar tranen uit te knijpen. Met haar nieuwe 'drama-queen-face' keek ze Finnick aan en gooide ze haar poot melodramatisch de lucht in. "Vergeef me schat .. Vergééf het me!" Bij die 'vergéét' sprong ze overeind en kwam ze zo dichtbij hem dat haar adem stokte. Pas toen ze zo een minuut voor hem stil had gestaan liet ze een brede glimlach op haar gezicht verschijnen, hem daarna een lik over zijn neus gevend. Dit niet als 'liefdes'-teken maar eerder om hem te irriteren en reacties uit te lokken. De big smile op zijn gezicht en de woorden die daarop volgden lieten haar schaterlachen. Al springend op haar poten en al rollend over de grond stond ze hem gewoon uit te lachen. "JIJ?" Hikte ze, haar best doent om duidelijk te praten. Wat overigens nogal moeilijk was als je zoveel buikpijn had van het lachen. Misha herstelde zich na een paar seconden en kuchte kalmpjes. "Hmnh. Laat me even denk-", Misha's woorden werden ruw onderbroken door een paar poten die haar tegen de grond duwden. Geschrokken staarde ze in de gifgroene ogen die haar dwongen om te blijven liggen. Niet dat ze ook maar érgens heen kon gaan want zijn poten hadden haar zo ruw vast dat ze onmogelijk kon ontsnappen. Misha voelde hoe zijn druk telkens versterkte op haar buik toen hij haar zo goed als dwong om het toe te geven. Maar al wie Misha kende zou maar al te goed weten wat ze hierop zou antwoorden. "Eerst wil ik je meedelen, lieverd.." Misha koos haar woorden zeer zorgvuldig uit en hield ondertussen Finnick's concentratie in de gaten. "Dat je misschien wel slim bent, misschien ook wel een héél klein beetje knap.." Misha haalde diep adem en boorde haar blauwe ogen in die van hem. Het leek wel even of ze een intiem moment hadden want Misha liet de stilte lang genoeg duren om hem te irriteren. "Ik ben misschien wel hélemaal.." Misha maakte haar zin niet af, keek hem voor twee seconden aan en zo rap als ze kon stampte ze hem achterover met haar achterpoten om zich daarna pijlsnel om te draaien en op zíjn buik te staan. "Om mijn zin even af te maken", Misha grijnsde uitdagend en plaatste haar poten even hard tegen zijn buik om hem tegen te houden. "IK ben misschien wel hélemaal wat jij daarnet hebt staan uitkramen.. ik zal je nog even helpen met opsommen," Misha richtte haar blik naar de hemel en lachte terwijl om deze maar al te geinige situatie. De wind blies daarbij nog eens extra verfrissend over hun opstaande haren. "Gracieus, elegant, prachtig, slim, fotogeniek, zelfzeker, vastberaden..Hmnh, help me eens even lieverd.." Misha deed alsof ze diep nadacht maar ze kon haar gelaat amper drie seconden in de plooi houden vooraleer ze in lachen uitbarstte.
"C'mon, dude. Wat een gezever." Misha ging van hem af en ging achteloos zitten, puur om zijn reactie af te wachten. Dit kat en muis spelletje beviel haar wel, het leek wel of ze het met deze reu goed kon vinden. Maar misschien was dat al niet meer wederzijds doordat ze hem geen gelijk had gegeven. Misha moest grijnzen bij die gedachte, die Finnick zou er wel tegen kunnen. Toch? Misha stelde zich uiteindelijk weer recht en wandelde recht naast zijn lichaam en bleef half houden bij zijn kop. "Weet je lieverd, ik voel me best aangetrokken tot je hoor." Misha gaf een lek achter zijn oor en wandelde al een hele hoop vooruit, keek achter zich en zwiepte een paar keer met haar staart. "Waar wacht je nog op? Volg mij?" Misha grinnikte en schudde meewarig haar kop. Wat een gekkerd. Haar blik viel op het bosje dat naast hen lag en Misha sprong een struikgewas binnen, niet wetend dat er daar een helling lag en schreeuwde de longen uit haar lijf terwijl ze naar beneden viel. Rollend en knallend tegen alle soorten planten riep ze om hulp. Pas toen ze met een luide knal in het gras belande schudde ze haar kop verontwaardigd en vroeg ze zich af waar ze the heck beland was. "FINNICK?" Misha wist al niet meer waar ze was en al hélemaal niet waar haar lieverd zich bevond. En als die slimmerd zo intelligent was als hij beweerde zou hij toch zo dom niet moeten zijn om de weg te nemen die zij had genomen. Al zou dat ook nog wel voor grappige situaties zorgen. Terwijl Misha wachtte op een antwoord keek ze om zich heen en draaide ze een cirkeltje om haar eigen as. Ze bevond zich in een groot grasveld, omgeven door bomen en in het gras stonden verschillende soorten bloemen en onkruid. Als je nog wat verder keek zag je een aantal heuvels met daarachter waarschijnlijk de watervallen en misschien wel een héél klein riviertje. Misha zuchtte uitgelaten en was best opgelucht dat ze zich tenminste een héél klein beetje kon oriënteren.

• Sorry als het ongelofelijk chaotisch is .. Ik wou er zoveel inkrijgen.. Haha Very Happy Succes :3
Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 674400

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   vr 26 apr 2013 - 19:54

‘Nee, schat, het spijt míj! Ik heb me onvolwassen gedragen in het bijzijn van het mannelijk geslacht en dát is pas een zonde!’ De reu grimaste smalend bij haar woorden en de neptranen die volgden. Hij moest het toegeven; ze was een goede actrice. Het ging zijn verwachting zelfs te boven. Toen hij haar pas enkele minuten kenden had hij beweert dat er niet veel in die grijskleurige kop van haar zat. Alleen maar zaagsel en nog een zaagsel, en misschien ook nog één grammetje aan hersenen. ‘Vergeef me schat .. Vergééf het me!’ Misha zette zich op vier poten en kwam schok barend dichtbij zijn gezicht. ‘Dude, denk aan de privacy van een ander. To clóoooosseeee…’ Hij zette grote ogen op en slikte een brok zijn keel in, richting zijn darmkanaal. Misschien was het verstandig als hij dit teefje eens wat bijlessen zou gaan geven over ‘de private-zone’ van iemand. Ten slotte zou het meer goede dingen aanrichten dan slechte, toch? Een vieze, kwijlerige lebber haalde hem uit zijn geniale plan, hem trekkend naar het heden. ‘IEUW!’ stootte Finnick uit, net iets te hard naar zijn smaak. ‘Dude, ik ben pas net GESCHEIDEN. Denk maar niet dat ik gelijk een relatie met je aanga.’ Hij stond op en ging walgend met zijn poot langs zijn neus, in een poging zoveel mogelijk speeksel van zijn zwarte neus te verwijderen. Voordat hij ook maar klaar was, was Misha alweer op het volgende onderwerp overgeschakeld én voor hij het wist lag zijn lijf tegen de grond met het teefje bovenop hem. Dit keer hield zij hém gevangen, in plaats van andersom. Oké, ze had dus zonet tóch toegegeven dat hij een beetje knap was én dat hij wel degelijk een stel hersens bezat. Finnick wist gewoon dat dit geslijm enkel een voorproefje was op wat hem nog te wachten stond. Het ‘jij-bent-wel-knap-en-slim-maar-ik-ben-beterder-dan-jou’-geslijm. Meteen nadat die gedachte in hem was opgekomen, begon ze al. ‘IK ben misschien wel hélemaal wat jij daarnet hebt staan uitkramen.. ik zal je nog even helpen met opsommen,’ Finnick bleef haar deels afwachtend en deels niet-afwachtend aankijken. Hij wist gewoon bijna zeker wat er op die uitgesproken zin zou volgen. ‘Gracieus, elegant, prachtig, slim, fotogeniek, zelfzeker, vastberaden..Hmnh, help me eens even lieverd..’ Ze leek het even vol te houden om diep-nadenkend over te komen op hem, maar al na enkele tellen sprong de lach van haar gelaat. ‘Haha, ja vast.’ sprak hij sarcastisch, waarna hij volgde ‘Je kunt je lach niet eens in toom houden, dus er geloofwaardig kom je niet over. Sorry schat.’ Finnick lachte vol gespeeld medeleven met haar mee. Misha sprong van hem af - eindelijk - en rechtte haar lichaam. In een tiende van een seconde stond Finnick ook rechtovereind en schudde het warme zand uit zijn modderige vacht. Zijn poten droegen hem naar de oever van het meertje en dankbaar likte hij er enkele centiliters water uit op. De reu vond dat het hoognodig tijd was om madame Misha en haar gedrag ‘toedeloe’ te zeggen; hij was gesteld op zijn rust en met een hypere ADHD-er aan zijn lip kreeg hij die niet. Hij zuchtte vermoeid toen haar stem zijn gehoor kwam binnenwaaien en een natte tong hem een lik achter zijn rechteroor gaf. ‘Weet je lieverd, ik voel me best aangetrokken tot je hoor.’ Bij die ene zin wist de jonge reu dat hij té ver was gegaan in hun spelletje. Hij moest haar duidelijk maken dat er niks tussen hen was, en ook nóóit zou komen. Hij had al een grote liefde die op hem wachtte en naar hem opzoek was.

Finnick draaide zich om en wilde net zijn zin beginnen, toen Misha foetsie bleek te zijn. Een meisjesachtige gil vloog door de lucht en het geluid van krakende takken drong zijn oren binnen. Hij hield zijn hart krampachtig vast, hopend dat ze heel zou blijven. Bij het horen van zijn naam wist hij dat Misha oké was. Hij kon haar nu alleen laten, nu hij wist dat ze niks mankeerde, maar iets hield hem tegen. Niet zozeer dat ze zichzelf niet zou kunnen redden, nee, dat vooral niet. Als er iemand was die op eigen benen kon staan dan was het zij wel. Alleen het feit dat hij haar verliet zonder een ‘innige afscheidsknuffel’ zat hem dwars. Als hij nu per direct noordwaarts zou keren, dan liep de reu grote kans om haar nooit meer tegen te komen. Morgandi was groot, érg groot voor zijn gevoel. Groter dan Wolf Story of Serigala was geweest. De reu zuchtte tweemaal diep en nam een teug adem mee zijn longen in. Hij bracht zijn neus aan de grond en volgde haar geur het struikgewas in. Toen hij enkel lucht voelde hield hij halt. Een spoor van gebroken takken en overhoopliggend zand maakte hem duidelijk dat deze ravage door maar één persoon aangericht kon zijn. Misha. Finnick blikte over de rand en tuurde naar beneden. In de verte, enkele tientallen meters beneden hem, zag hij haar zitten. Volledig ongedeerd, in tegenstelling tot de helling dan. ‘Hahaha, lekker voor je Misha! Moet je maar beter uitkijken!’ riep hij naar haar. Een opkomende lachbui kon hij niet onderdrukken, het was ook zó komisch. Huilend van het lachen rolde de oranjekleurige reu door het zand, gevaarlijk dichtbij de heuvel. Voor hij ook maar in de gaten had kukelde hij dezelfde weg als Misha naar beneden. Kreunend en steunend raakte zijn gespierde lijf de zachte grasgrond onder hem. Finnick kon zichzelf wel voor zijn kop slaan. Hij was dezelfde fout begaan als haar, en dat terwijl hij haar daarnet nog had staan uitmaken voor stomkop door haar uit te lachen. Hier ging hij gegarandeerd voor boeten, Misha kennende dan.

Duizendmaal sorry voor de late reactie D:
Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Misha

Solitair

avatar
Aantal berichten : 148
Pro Infinito's : 674000

About Me
Leeftijd: 3.5 Years.
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   vr 26 apr 2013 - 20:53

Misha keek Finnick enkele tellen verontwaardigd aan, hoofdschuddend toen hij dan nog begon te lachen met haar stommiteit om van die heuvel af te rollen. Pas toen hij een misstap maakte en zélf naar beneden viel kon ze het gewoon niet verhelpen.. Een schaterlach van wel zeker duizenden, luide klanken verliet haar keel en ze bleef nog zeker zo'n twee minuten verder lachen. Haar buik begon te kronkelen en verkrampte zich door al dat gelach en Misha beval zichzelf ermee op te houden. "Dat spreekwoord, help me even.." Misha liet haar felblauwe ogen naar de hemel glijden en krulde haar mondhoeken om een brede grimas op haar gezicht te plaatsen. "..Oh! Ik heb het! Wie het laatst lacht lacht het best!" Met een slimme kop draaide ze haar hoofd richting Finnick en liet ze haar tong zelfvoldaan uit haar bek vallen. Ja, het gebeurde niet vaak dat er zo'n wijze woorden uit haar mond kwamen dus áls het dan toch eens gebeurde was ze zo fier als een pauw. Met een paar elegante passen kwam ze op hem afgelopen en drukte ze haar poot kalmpjes tegen zijn wang, zijn kop wat naar rechts duwend en hem glimlachend aan te kijken. "Snoetje toch." Misha liet haar poot van zijn wang vallen en liep terug naar een grote heuvel die je een prachtig uitzicht aanbood over heel het watervallen-gebied. In een drafje was ze er op twintig seconden en toen ze de top bereikte hield ze halt, haar nek uitstrekkend en terwijl genietend van een warme zuidenwind die in haar vacht streek, haar wangen streelde. Misha rook de geur van Finnick en inhaleerde hem enkele keren. Ja, die reu was ze er eentje.
Het leek wel of ze het leuk vond, in zijn gezelschap en ze zulke dagen wel vaker wilde in het jaar. Zeker omdat ze normaal gezien altijd alleen rondliep, alleen ronddoolde en ze dan toch wel moest toegeven dat ze wat gezelschap miste. Niet dat ze zich elke dag als een dolle hond wou gedragen, dat zeker niet, maar een keertje in de week kon zeker geen kwaad. Het begaf haar trouwens een goed gevoel om eens de keerzijde van zichzelf te laten zien zonder zich er voor te schamen. Want in het bijzijn van andere wolven zou ze dit nooit doen, nog in geen honderd jaar. Dus eigenlijk kon Finnick best genieten van haar 'zotte buien' van vandaag, het zou zeker niet elke dag zo zijn. Of dat dacht ze dan toch. Want ook Misha moest toegeven dat het haast onmogelijk was om niét te lachen nadat ze die kop van Finnick zag. Mja.. Apart geval.
Met haar lichaam naar het uitzicht gedraaid keek ze zijdelings naar Finnick en wenkte ze hem met een staartslag. "Ik wil je nog wat vragen.." Vertelde ze, haast fluisterend. Misha moest zien dat ze haar gezicht dit keer wél in de plooi kon houden want ze wist niet goed hoe ze zich moest gedragen terwijl ze haar gemene plannetje aan het uitvoeren was. En terwijl ze zich dichter naar Finnick verplaatste boorde ze haar blauwe kijkers in die van hem. "Wil je met me.." Misha stond nu op één millimeter van zijn kop en blies een keertje smalend in zijn gezicht. Natuurlijk maakte ze haar zin niet af en gaf ze Finnick een enorme stoot met haar voorpoten, in de bedoeling om hem van de heuvel te laten rollen. "..ROLLEN?" Maakte ze nog snel haar zin af, luidkeels lachend om zich daarna ook van de heuvel te laten afrollen. Het was een vlakke zandhoop met gras langs weerszijden dus hard konden ze hélemaal niet vallen. Misha belandde nét op de rug van Finnick en bleef nog na hikken van het lachen. "Als dat niet leuk was dan weet ik het ook niet mee hoor!" Misha tikte met haar poot tegen zijn neus en gaf hem een uitdagende knipoog. Ja, deze reu was nog hélemaal niet van haar af. De zon was nu al bezig met zijn afdaling naar de horizon en Misha draaide zich naar rechts om zo weer op haar vier poten te springen. "Kom mee, schat. Ik wil je wat laten zien!" Misha begon te lopen en gooide nog net een aantal woorden over haar schouder: "En we moeten ons haasten! Vlug!" Misha nam een ren galop aan en plaatste haar poten extra ver naar voren om zo nog grotere sprongen te kunnen maken. Gelukkig ging de zon nog niet zó snel onder en konden ze nog net op tijd aankomen aan het prachtige meertje dat nu voor haar lag, verscholen achter een heleboel wilgen waarvan de lange takken haar omhelsden. Misha keek nog even achter zich om te zien of Finnick volgde, om zich daarna te laten meevoeren door de lange takken en te stappen richting het glinsterende water dat haar keer op keer weer deed verbazen. Het was een ovalen meertje met een heleboel stenen rond, vergezeld door een heleboel wilgen die het meer wel leken te bewaken voor wolven met slechte bedoelingen. Want eenmaal je op deze plaats stond werd je meteen betoverd door het water dat door de zonsondergang nog meer blonk en je meevoerde in al zijn mooie fonkelen. Zelfs een paar vuurvliegjes waren aanwezig en maakten net een parendans met nog een aantal libellen. "Zie .. Hoe mooi!" Misha wist niet echt of Finnick nu bij haar stond of niet maar dit was een van de plekken waar ze haast elke dag naar toe kwam.
Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: R A D I O A C T I V E // Misha   

Terug naar boven Go down
 

R A D I O A C T I V E // Misha

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The East
 :: Pubu
-
Ga naar: