IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Broken Buildings

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Roman

Solitair

avatar
Aantal berichten : 100
Pro Infinito's : 677600

About Me
Leeftijd: 3 Years and 6 months of a hell
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Broken Buildings   ma 8 apr 2013 - 21:28



De zon stond hoog in de lucht en verwarmde zijn roet zwarte vacht. Zacht koele windbriesjes waaide door zijn vacht en vertelde hem dat het nog maar net lente was. Zijn duistere kille lege ogen waren naar voren gericht terwijl hij liep. Hij stopte toen grote gebouwen in zicht kwamen. Een stad, en de geur van mens hing er nog sterk. Roman vernauwde zijn ogen en begon langzaam naar voren te lopen. The scent of human is stale, dacht hij terwijl hij zijn ogen vernauwde. Nieuwsgierigheid ging door zijn lichaam heen, en hij besloot er naar toe te gaan. Langzaam kwamen zijn massieve gespierde poten weer in beweging, zijn staart stond hoog, en zijn oren naar voren gericht terwijl hij liep. Buiten de stad rond waren enkele kleine verlaten huisjes en boerderijen. Hij versnelde zijn tempo en rende zo de stad naar binnen. Zijn nagels tikte op de harde stenen ondergrond, en hij staarde rond. Naarmate hij verder ging kwam hij op een plein terecht met daar in het midden een groot duister gebouw, een verlaten kerker. De kerk stond omsingeld door een grote sierlijk hek met daar binnen grafstenen, en daarna kwam de kerker in beeld. De kerker was oud en niet meer in hele goede staat, er zaten gaten in de muren. Hij liep door de poort door naar een groot gat in de muur. Hij klom er om heen en staarde in het rond. Zo heel groot was het niet, maar het had zeker wel wat. Hij liep wat verder en sprong op een stuk gebroken muur wat een mooi bergje was geworden om op te zitten. Hij staarde om zich heen, en zag toen een andere wolf.

&Finnick


Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 663600

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   wo 10 apr 2013 - 18:44

Zijn passen waren lang en vol van eeuwige gratie. De wind joeg door zijn dikke oranje-achtige vacht en zijn heldergroene ogen priemden naar een onbekend oord in de verte. Correctie, een oude stad die in zijn geheel verlaten was. Finnick hield zijn middelgrote lijf stil, zoog zijn longen vol verse zuurstof en vervolgde zijn reis. Algauw kwam hij aan bij zijn huidige bestemming; de verlaten stad. Hij had geen flauw idee wat voor naam het droeg, niet dat het de reu wat boeide. Hij snoof de nog onbekende aroma’s diep in en sloeg ze op in zijn geheugen, altijd handig voor later. Een siddering gleed langs zijn rugwervels toen de wind haar richting veranderde en nu tegen zijn kont waaide. Zelfs voor een prille lentedag als deze was het nog steeds koud, vond hij. Als Kyla dit toch eens kon zien. Godver, daar ging hij wéér. Finnick had het zich nog zo vaak in de kop gestampt, maar het bleek niet tot zijn gezonde verstand door te dringen. Kyla was hier níet. Hij zou haar waarschijnlijk ook nooit meer tegen het lijf lopen. De reu schudde geïrriteerd zijn kop, dwong zijn spieren tot een foutloze draf en liet zijn blik vrij over de stad glijden. Nooit in zijn driejarige bestaan was hij in aanraking gekomen met iets dat door die tweevoeters was gemaakt. Nog nooit. Enkel toen zijn familie volledig van de aardbodem werd gevaagd, maar dat telde niet mee. Zijn blik werd getrokken door een oud, kerkachtig gebouw. Grafstenen lagen er als eenzame sneeuwvlokken eromheen verspreid. Een zwakke nieuwsgierige twinkeling weerkaatste vanuit zijn ziel in zijn groene kijkers. Sloom stapte de oranje reu op de kerk af. Meerdere onbekende geuren drongen zijn neus binnen. Een voor een werden ze opgeslagen in zijn archief aan geuren en kleuren. Zijn ronddwalende blik viel op een zwarte gedaante met twee felle, gele kijkers. Automatisch drukte Finnick zijn oren tegen zijn schedel en ontblootte licht zijn vlijmscherpe tanden, enkel als waarschuwing dat er niet met hem te sollen viel. De reu had geen kwaad in de zin, althans nu nog niet. Het lag er voor de volledige honderd procent aan hoe de andere reu zou reageren. Finnick deed een stap in diens richting en draaide zijn lichaam naar hem toe, zijn ogen borend in de zijne.
Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Roman

Solitair

avatar
Aantal berichten : 100
Pro Infinito's : 677600

About Me
Leeftijd: 3 Years and 6 months of a hell
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   do 11 apr 2013 - 18:51



Hij staarde de kerk rond. Je kon niet door de ramen heen kijken. Er lagen stukken glas van de ramen op de grond, en hier en daar zaten ook gaten in de ramen. Roman liep naar een stuk rots dat van één van de muren af kwam, en daar ging hij op zitten. Zijn duistere amber gekleurde ogen keken heen en weer, misschien dat hier iets was waar hij gebruik van kon maken. Maar hij hoefde niet lang te wachten of er kwam al iets. Een andere reu, een rode. Hij had zijn oren in zijn nek geplakt, en zijn lip was iets op getrokken. Roman vernauwde zijn ogen. Hij hield zijn oren dominant naar voren, en zijn lip werd ook iets op getrokken, terwijl er een spottend duister lachje uit zijn bek kwam. "Há, an attempt to scare me, huh?" sprak hij kil terwijl hij van de rots af sprong. Hij hield zijn oren naar voren en stak zijn neus wat hoger in de lucht terwijl zijn amber gekleurde ogen op de reu gericht waren. "Failed," sprak hij kort uit terwijl hij met zijn staart zwaaide. "Wat brengt jou hier?" Vroeg hij toen maar duister.


Terug naar boven Go down

 Finnick

The Lost One

avatar
Aantal berichten : 128
Pro Infinito's : 663600

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   vr 12 apr 2013 - 21:36


f i n n i c k
all of my doubt
Suddenly goes away somehow

Zijn oren werden dichter zijn schedel getrokken; zijn lip verder omhoog gekruld. Zijn felle, groene kijkers hielden de roetzwarte reu nauwlettend in de gaten, voorbereid op elke onverwachte aanval die hij zou kunnen plegen. De lip van de zwarte wolf werd lichtjes opgetrokken, een dominante houding aannemend. Finnick was er totaal niet van onder de indruk. ‘Há, an attempt to scare me, huh?’[/b] kwam er zijn keel rollen, vermengd met een duistere lach en kilheid. De zwarte reu sprong op de grond, zijn ambergekleurde ogen op de oranje-achtige reu gericht. ‘Not really..’ sprak Finnick rustig, zonder al te veel emotie tonend. [i]‘Failed,’ Na dat enkele woord, rolde de oranje wolf sarcastisch met zijn groene ogen. ‘Wat brengt jou hier?’ eindigde de zwarte reu zijn zin. Finnick rechtte zijn rug, nam evenals de andere wolf een dominantere houding aan. De spieren rolden onder zijn dikke vacht. Hij mocht dan kleiner zijn dan een gemiddelde reu, je kon niet zeggen dat hij ‘zwak’ of ‘slap’ was. Totaal niet. Oké, vechten was niet zijn specialiteit, maar slecht was hij er niet in.

Finnick voelde de wind door zijn vacht strijken; hij genoot er enkele momenten van, voordat zijn aandacht weer viel op de roetzwarte gedaante tegenover hem. ‘Dezelfde vraag kan ik aan jou stellen,’ Hij rolde tweemaal met zijn ogen, en vervolgde, ‘maar omdat je het zo ‘vriendelijk’ vraagt, zal ik je een antwoord schenken.’ Hij zwiepte verveeld met zijn pluizige staart heen en weer. Zijn nagels werden uitgetrokken en boorden zich in het doffe gras onder hem. Langzaam vormden zijn zwarte lippen woorden, ‘Het antwoord is.. Geen idee. Ik ben hier, omdat ik hier ben. Je neemt maar genoegen met dit antwoord, anders.. tsja, dan is het je eigen probleem. Not mine.’ eindigde Finnick zacht, met zijn lage, mannelijke stem.

OOC; flutje


Terug naar boven Go down
http://niezzel.deviantart.com

 Suka

Solitair

avatar
Aantal berichten : 40
Pro Infinito's : 661600

About Me
Leeftijd: 2,7 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   za 13 apr 2013 - 18:36

Twee bruine ogen bespeurden het gebied. Stappen werden gezet richting een hoop gebouwen. Een zwarte teef stapte tussen hoge huizen door. Haar bruine ogen gleden eroverheen. Haar sporen waren onzichtbaar in het rare zand dat hier lag. De zwarte wolvin was nieuw in het gebied. Een gebied en nieuwe wereld dat Morgandi genoemd werd. Ze was vertrokken uit haar oude leefgebied door een zware storm. De storm had teveel aangericht en haar hol was vernield. Haar moeder was gestorven en haar siblings allemaal, buiten haar twee broers. Ze rolde met haar ogen bij de gedachte aan die twee. De ene was een tweeling van haar en ze ging niet vaak op pad zonder hem. De andere volgde zonder dat ze het gevraagd had. Hij was irritant, lastig en zorgde altijd voor problemen. Ze gromde zacht en hield haar kop laag. Ze rook wolven verderop. Haar blik was koud en liet niet zien wat ze dacht of van plan was. Ze kon alles goed verbergen voor de andere wolven. Ze stapte naar een kerk toe vlak aan een begraafplaats. Kerkhoven waren interessant. Het was er s'nachts kil en koud. Een wind dat door je vacht waaide alsof de geesten ontwaakten. De zwarte teef merkte twee wolven op. Duidelijk twee reuen. Ze stapte rustig op de wolven af en luisterde naar hun gesprek. Een kleine grijns sierde haar lippen en ze stapte naar ze toe. Ze zette haar op een graf en keek de wolven kil en koud aan. Haar grijns verdween en ze wachtte af op een reactie. Ze liet haar bruine ogen over de nog onbekende omgeving en wolven glijden waarna ze hen aankeek. "Hm. Het is hier gezellig, of heb ik het mis?" Een grijns sierde haar lippen terwijl haar bruine ogen strak op de twee wolven waren gericht. De teef was jong, maar tussen de andere twee wolven was er niet zoveel verschil. Ze was jonger, maar dat maakte haar helemaal niets uit. Ze was niet snel bang voor oudere reuen. Ze snoof kort en keek ze aan terwijl ze ongeduldig wachtte op een reactie. Ze vond het wel eens lachen als wolven met elkaar in discussie waren. Ze had goed geluisterd naar het gesprek van ver, want je kon ze heel ver horen. Ze hadden het duidelijk over wat ze hier deden. Ze moest haar inhouden om niet in lachen uit te barsten. Ze werd alleen lastig. Ze hield niet van wachten op een reactie.

Toestemming van Roman
Terug naar boven Go down

 Roman

Solitair

avatar
Aantal berichten : 100
Pro Infinito's : 677600

About Me
Leeftijd: 3 Years and 6 months of a hell
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   ma 15 apr 2013 - 21:01



‘Not really..’ sprak de reu na dat Roman had gevraagd of hij een poging deed tot angstaanjagend over komen. Wel, die poging was in ieder geval mislukt. "I see," sprak Roman kil.
Een koude windbries waaide de kerker naar binnen, en blies de nacht zwarte vacht van Roman op. Zijn kille amber gekleurde ogen waren nog steeds op de reu voor hem gericht. De reu ging nu eigenlijk door een fysieke test heen. Als Roman de reu waarderen kon, was hij geslaagd en werd er geen bloed verspild. Stond de reu Roman niet aan, ja dan werd er wel degelijk bloed verspild. Zo stak Roman in elkaar. En dat bevestigde zijn door en door slechte aard. Elke wolf die hij tegen kwam werd wel getest. Roman vroeg aan de reu wat hem hier bracht. ‘Dezelfde vraag kan ik aan jou stellen,’ sprak de reu met zijn ogen rollend. Roman schudde met zijn kop, waar sloeg dat op? Inderdaad, de reu kon het hem ook vragen, maar Roman had het hem nu gevraagd. Tenslotte was Roman hier ook eerder. Niet dat hem dat wat boeide. ‘maar omdat je het zo ‘vriendelijk’ vraagt, zal ik je een antwoord schenken.’ Roman weigerde met zijn ogen te rollen en keek de reu aan met een niet veel zeggende blik. "That's very pleasant," sprak Roman sarcastisch op een zachte toon, maar wel hoorbaar. Roman zag hoe de reu zijn nagels in de grond staken, maar Roman gaf er geen acht aan, enkel likte hij zijn lippen. ‘Het antwoord is.. Geen idee. Ik ben hier, omdat ik hier ben. Je neemt maar genoegen met dit antwoord, anders.. tsja, dan is het je eigen probleem. Not mine.’ Roman barstte in lagen uit. "Wel, bedankt voor je antwoord, ... wie je ook maar mag zijn," sprak Roman terwijl hij voor bij de reu liep. Zijn zintuigen hadden hem al verteld dat er nog meer bezoek op komst was, en die ging hij dus verwelkomen, op zijn manier. Een teef kwam de kerker binnen lopen. "Hm. Het is hier gezellig, of heb ik het mis?" Sprak de teef. Roman maakte een gebaar, "aahh, heel gezellig," sprak hij luchtig. "En nu?" Sprak hij, wetend dat er niet veel boeiends meer zou gebeuren.


Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Broken Buildings   

Terug naar boven Go down
 

Broken Buildings

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The West
 :: Chengshi
-
Ga naar: