IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Falling memories

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 618800

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Falling memories   zo 24 feb 2013 - 22:19

Haar pootstappen lieten afdrukken achter in het kleine laagje sneeuw, ze bevond zich nu in het North-East gedeelte, maar ze was nog steeds op een stuk sneeuw vlakte. Maar naar mate ze veder ging, en de tijd veder tikte werd het sneeuw onder haar poten steeds minder en kwam er uiteindelijk ook gras in beeld. Na zeker een halve ochtend bevond ze zich tussen bomen en rotsen en was het sneeuw veder achter haar. En naar mate ze veder ging werd het ook warmer en was er zelfs een verse lente geur om haar heen, wat fijn voelde, maar ook weer anders. Ze liep veder en al snel hoorde ze een hard geruis. Ze verstijfde even... Die geluiden, die geluiden kende ze. En die geluiden brachten herinneringen bij haar op die ze zich liever niet herinnerde. Ze stapte veder tussen een aantal struiken door en toen zag ze water, heel hard stromend water, en wanneer ze veder keek zag ze een waterval, zo groot als die gene die zich in haar vorige thuis bevond. Ze sloot haar ogen en flitsen van wat ze had mee gemaakt met Graphic drong door haar heen. De zelfde pijn stak op nieuw in haar buik... He killed... He almost killed me... But he killed my son... Our son... Ze schudde met haar kop. "D-dat is verleden tijd... Het is weer goed... maar hij is er niet meer...." Murmelde ze tegen zich zelf terwijl ze met grote ogen veder stapte en rond keek. "This is a new start... a new story... a new chapter of my story..." murmelde ze tegen zich zelf. Ze sloot haar ogen en ademde diep in en uit. Pijn uit het verleden zat haar nog steeds dwars. De herinneringen over hoe Graphic haar van de waterval af gooide, de blik die hij in zijn ogen had gehad. Hij had haar niet geloofd. En toen alles al gebeurd was had hij haar geloofd... Het had haar gebroken, maar Damian was er wel voor haar geweest, was er weer voor haar gekomen... En nu was ze als nog alles kwijt.

--Glenys
Terug naar boven Go down

 Glenys

Solitair

avatar
Aantal berichten : 102
Pro Infinito's : 610000

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   ma 25 feb 2013 - 18:02



Het was de geur die haar nieuwsgierig gemaakt had. Niet dat ze blij was om de geur te ruiken. De geur rook namelijk vaag bekend en dat was niet de bedoeling geweest toen ze besloot om weg te gaan. Het zou haar alleen maar pijn doen om de wolvin te vinden die bij de geur hoorde, want het zou oude herinneringen boven brengen. Ze kende haar niet persoonlijk, had haar nog nooit ontmoet. Alleen Glenys had altijd op de geuren gelet om haar heen en deze geur had ze ook een keer geroken. Het had even geduurd voordat ze het herkend had, maar het was duidelijk een geur die ze geroken had op de plek waar ze opgegroeid was. Niet dat ze de wolvin daar aan zou herinneren. Ze wilde alleen weten wie ze was. Ze hoefde niet haar oude wonden open te rijten, daar had ze echt geen behoefde aan. Toch dreef haar nieuwsgierigheid haar naar de teef toe. Ze kon er niks aan doen dat ze toch kennis met haar wilde maken. Ze stond stil toen ze doorkreeg waar het geurspoor heen leidde. Ze zwiepte een keer met haar staart terwijl ze haar oren bewoog. De geur liep naar de waterval, dezelfde plek waar ze Vegas ontmoet had. Daar had ze niet zulke goede herinneringen aan, maar waar had ze eigenlijk wel goede herinneringen aan? Het maakte eigenlijk niet uit waar ze was. Ze zuchtte en zette haar lichaam weer in beweging. Wat kon het haar ook schelen, ze had toch niks meer te verliezen. Ze liep verder in de richting van de wolvin.
Het duurde niet zo heel lang meer voordat ze haar in haar blikveld kreeg. Een sneeuwwitte teef die blijkbaar in gedachten verzonken was. “Hallo,” zei ze vroegtijdig om de wolvin niet de stuipen op het lijf te jagen. Ze bleef een eindje van haar af staan en nam haar nieuwsgierig in haar op. Al bleef haar blik emotieloos en hard. Haar houding straalde kalmte uit terwijl ze haar blik op die van de andere wolvin richtte. “Met wie heb ik het genoegen?” sprak ze opnieuw de woorden uit. Ze hoopte dat ze dit keer wel goed vielen, want ze kon echt niet bedenken wat er nou slecht was als ze vroeg met wie ze te maken had. Het leek haar alleen maar meer dan logisch dat ze dat wilde weten. Haar oren hield ze wat afwachtend opzij.


Terug naar boven Go down

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 618800

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   ma 25 feb 2013 - 20:33

Ze kneep haar ogen even dicht en luisterde naar het geluid van het vallende water val de waterval. Het beeld van de reu waar ze zo veel van had gehouden drong haar gedachten binnen. Het gevecht leek ze her te beleven. Een wind bries waaide door haar vacht en bracht een bekende Serigala lucht met zich mee. Ze opende haar ogen en hees haar kop op. En al snel hoorde ze een stem. Ze schrok niet van de stem. “Hallo,” hoorde ze een wolvin zeggen. Ceylen spitste haar oren en besloot daarna haar kop om te draaien naar de wolf die haar stem had laten horen. Het was een zwarte wolvin met heldere gele ogen. Ze knikte de wolvin toe, "Well, hallo," antwoordde ze kalm. Ze herinneringen die ze net had gevoeld waren verdwenen en haar aandacht was volledig op de wolvin gericht. “Met wie heb ik het genoegen?” Vroeg de teef. Normaal zou Ceylen niet zomaar haar naam blootstellen, maar deze wolvin kwam uit het gebied waar zij zelf ook weg kwam. En dat deed haar toch anders tegen over de wolf zetten. "Well, normaal zal ik mijn naam niet zomaar blootstellen," begon ze op een rustige toon. "Maar vooruit, ik ben Ceylen, ex-sòldá van The Vicious Pack," ging ze veder. Ze hees haar kop op en keek met haar heldere gouden ogen naar de teef. "Aan je geur te ruiken zegt je dat vast wel wat," sprak ze waarbij ze een grijnsje niet kon onderdrukken. Serigala was haar heel hecht geweest, en nu voelde de wolven die daar ook vandaan kwamen toch anders aan, goed of slecht, het maakte haar nu even niet uit, het liefst had ze nu toch wel wat Serigala vrienden, ook al kende ze de wolven zelf niet.
Terug naar boven Go down

 Glenys

Solitair

avatar
Aantal berichten : 102
Pro Infinito's : 610000

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   wo 27 feb 2013 - 12:48



Ze gaf een kalm knikje toen de wolvin haar begroette. Verder was er niks aan haar te zien, geen vriendelijkheid maar ook geen vijandigheid. Alleen brandde er een lichte nieuwsgierigheid in haar ogen. “Glenys,” stelde ze zichzelf voor toen Ceylen klaar was met praten. “Aangenaam en ja dat zegt mij zeker wel wat,” Ze had dus gelijk gehad, deze wolvin kwam ook van de plek waar zij geboren was. Als ze dan toch bezig waren met roedels opnoemen, kon zij de hare ook wel vertellen. Al had ze daar nou niet echt een grote behoefde aan. “Ik ben eerst member van de Bloodclan geweest en later bèta van de Inferni pack,” ze keek de wolvin aan. “Zeer waarschijnlijk ken je dat ook wel,” vervolgde ze. Ze hadden er wel voor gezorgd dat ze bekend waren, al was dat bij de Inferni pack nog niet echt gelukt. Die viel uit mekaar voordat ze daar echt de kans voor kregen. Ze ging zitten en sloeg haar staart om haar middel. “Hoe ben jij hier zo verzeild geraakt?” vroeg ze toen plots weer met een nieuwsgierige klank in haar stem. Ze hield haar oren nog steeds iets opzij, maar ze schoten niet naar achter. Er kwam geen dreigen vanuit Ceylen en dus deed zij dat ook niet. Al kon ze zo omslaan als dat opeens wel het geval zou zijn. Ze hield verder haar bek terwijl ze afwachtte wat ze zou zeggen. Al wist ze dat Ceylen dat waarschijnlijk ook van haar wilde weten, iets waar ze geen zin in had, om het te vertellen. Alleen toch zou ze dat doen als de wolvin daar naar vroeg. Ze zou het niet achterhouden, zo zat ze niet in elkaar. Als iemand er naar vroeg zou ze het vertellen, maar als niemand er naar vroeg begon ze er zelf ook niet over. Haar blik gleed voor een kort moment naar de waterval, maar ze richtte haar blik al snel weer op Ceylen. Het verraste haar dat ze normaal tegen haar deed, dat had ze niet verwacht. Ze ging er gewoon al van uit dat andere wolven haar niet mochten en haar alleen maar zouden afsnauwen.

Terug naar boven Go down

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 618800

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   wo 27 feb 2013 - 14:53

“Glenys,” stelde de wolvin zich zelf voor. De naam was onbekend voor haar. Maar ag. Ceylen likte haar lippen en bekeek de wolvin kort. De wolvin had een onzekere houding, en dat maakte Ceylen enkel groter. Zo ging het gewoon bij wolven. Ceylen zelf was kleiner tegen haar, maar had zo te merken veel meer zelfvertrouwen. De leeftijd was zo ongeveer gelijk. Maar het was ook mede de status die ze had gehad in de roedel en in haar vorige thuis. Vele wolven hadden haar gerespecteerd. Maar hier kon ze weer op nieuw beginnen. Een zucht rolde over haar lippen. Ze kon op nieuw een hele status opbouwen. Of ze daar zin in had? Eigenlijk niet. “Aangenaam en ja dat zegt mij zeker wel wat,” Ceylen knikte enkel. Ze likte haar lippen even en bedacht zich toen dat deze wolf misschien wel roedelleden mogelijk gezien heeft kunnen hebben. "Heb je misschien nog andere Vicious wolven gezien?" Vroeg ze toen op neutrale hoopvolle toon.
“Ik ben eerst member van de Bloodclan geweest en later bèta van de Inferni pack,” Sprak Glenys. “Zeer waarschijnlijk ken je dat ook wel,” Ceylen knikte. "Die roedels zeggen me inderdaad wel wat," sprak ze neutraal en kalm. Ceylen was altijd wel op de hoogte geweest van de roedels. Niet omdat ze bekend waren of zo, nee als hoge rang in de roedel wist je gewoon van de andere roedel. Roedel verzeilden vaak ik oorlogen als het ging op territorium. “Hoe ben jij hier zo verzeild geraakt?” Vroeg de wolvin. Ceylen liet een zucht over haar lippen rollen. "Ik denk zo'n beetje 't zelfde als jij," begon ze. "Toen Serigala zo'n beetje ten onder ging aan hongersnood en mensen invasie had ik geen keuze, even als de andere wolven. Langzaam verdwenen de wolven, en al snel was ik één van de weinige van de roedel nog over, ik en nog wat anderen wouden vol houden aan ons gebied, dat mislukte, dus moest ik vertrekken, even als mijn familie die ik tijdens mijn reis verloor. Na enkele dagen kwam ik hier terecht... Ik ben gewoon een random pad gevolgd..." Murmelde ze. Ze staarde kort naar de lucht. Ze miste haar gezelschappen...
Terug naar boven Go down

 Glenys

Solitair

avatar
Aantal berichten : 102
Pro Infinito's : 610000

About Me
Leeftijd: 3 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   wo 27 feb 2013 - 18:12



Ze schudde haar kop toen Ceylen vroeg of ze nog andere Vicious pack wolven had gezien. “Nee, maar ik ben hier ook nog maar net. Jij bent de tweede wolf die ik tegen kom,” zei ze simpel. “Jij bent de eerste wolf die ik tegen kom die uit mijn geboortegebied komt, dat maakte me nieuwsgierig.” Vervolgde ze kalm. Ze ging verder niet op het verhaal van de roedels in. Ze vond dat er gezegd was wat er gezegd had moeten worden, verder was dat niet belangrijk. Tenminste in haar ogen. Haar blik hield die van Ceylen vast toen ze vertelde hoe ze hier terecht gekomen was. “Ja, zo kun je het wel een beetje omschrijven,” haar antwoorden waren kort want het was geen onderwerp waar ze het graag over had. Eigenlijk had ze het er liever helemaal niet over. Dat deed haar alleen maar pijn en dat maakte haar zwak en ze wilde absoluut niet zwak zijn. Ze wilde zichzelf kunnen zijn, al wist ze eigenlijk niet wat dat betekende. Want eigenlijk had ze nooit zichzelf kunnen zijn. Ze gedroeg zich in elke situatie weer anders, dus wat was eigenlijk zichzelf zijn. Ze zou er geen antwoord op kunnen geven, dus daar concentreerde ze zich ook niet op. Ze was zoals ze was en daar moesten anderen maar mee leven. Daar moest ze zelf mee leven, maar dat was niet altijd even makkelijk. Soms maakte ze zichzelf gek, waardoor ze echt haar verstand even op nul moest zetten. Sinds de dood van haar vader was dat eigenlijk alleen maar erger geworden.

Terug naar boven Go down

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 618800

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   wo 27 feb 2013 - 21:52

“Nee, maar ik ben hier ook nog maar net. Jij bent de tweede wolf die ik tegen kom,” sprak Glenys. Ceylen liet haar oren een beetje zakken. Het was normaal, ook voor een neutraal/slechte wolf om teleurgesteld te mogen zijn, en zelfs verdrietig. Ze mocht dan genadeloos kunnen doden, kil over kunnen komen, graag poedels de angst aan jagen. Ze had wel gevoel als het gaat om de wolven die zij lief had. Damian, Amy, Lovly, Blay, Epic, de andere roedel leden, haar familie, Icicles, haar twee nesten pups, en zelfs Graphic miste ze. De reu die haar zo'n pijn had gedaan, die ze het ene moment haatte, maar het andere moment weer lief had, ze miste hem ook. "Oké," murmelde ze toen maar. Ze rechte haar rug weer en hees haar kop weer op om dat onderwerp achter zich te laten. “Jij bent de eerste wolf die ik tegen kom die uit mijn geboortegebied komt, dat maakte me nieuwsgierig.” Ceylen knikte. "Dat begrijp ik, mijn zoon, Lyce, loopt hier ook rond, ook een wolf uit ons gebied," murmelde ze. "Maar dat even wederzijds," sprak ze waarna ze een weg-wuif beweging maakte met haar staart. Duidelijk geen zin om het dáar over te hebben.
Het antwoord van Glenys op haar verhaal was kortaf. Maar dat begreep ze wel. Het was een gevoelig onderwerp, niet alleen voor Glenys, maar ook voor haar, en ze wist zeker dat vele andere wolven uit Serigala er het zelfde over zouden denken. “Ja, zo kun je het wel een beetje omschrijven,” sprak Glenys. Ceylen knikte. Veder wist ze eigenlijk niks te zeggen. Ze zwaaide met haar dikke witte staart en versmalde een beetje haar ogen. Het geraas van de waterval liet haar een beetje ongemakkelijk. Ze had te veel nare herinneringen aan watervallen. "Honger?" Besloot ze toen maar te vragen.
Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Falling memories   

Terug naar boven Go down
 

Falling memories

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The East
 :: Pubu
-
Ga naar: