IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 _Meeting you again_

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Lyce

Solitair

avatar
Aantal berichten : 24
Pro Infinito's : 692400

About Me
Leeftijd: 1 year
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: _Meeting you again_   za 23 feb 2013 - 2:16

Vier blonde poten stapte rustig door over de versteende grond, geen afdrukken kunnen achterlatend. Twee gouden ogen staarde doelloos voor zich uit, gewoon omdat hij geen reden had om ergens naar te kijken. Een ijzige wind sneed door zijn vacht heen wat bewees dat het niet lang meer zou duren voor hij een besneeuwde ondergrond zou bereiken. De witte lucht gaf aan dat het niet lang meer zou duren voor de sneeuw langzaam naar beneden zou vallen, in een poging alles te bedekken wat niet bewoog. Een grom verliet de bek van de jonge bruine reu. Hij stopte stevig door voelend dat de ondergrond steeds kouder werd, de kussens onder zijn poten begonnen pijn te doen aangezien hij al een flink eind gelopen had. Hij wou gewoon zeker weten dat Serigala ver achter hem lag, dat geen enkele wolf daar hem ooit weer zou zien. Dat niemand die hij daar kende hem ooit zou vinden, het boeide ze toch niet. Hij zou hier gewoon een nieuwe start maken, niet dat hier wolven zouden zijn waar hij om zou geven maar toch. Er waren hier andere wolven, wolven die in hem de dood zouden zien. Geen Shadows die hem geweigerd hadden omdat zijn beste vriendin hem had aangezet een tweebener jong te doden. Niet telkens dezelfde geuren. Gewoon weg, geen problemen meer. Een zucht verliet zijn bek, de warme lucht vermengde zich met de ijskoude lucht waardoor het zich al snel als een wolkje voordeed en opsteeg. Hij keek het niet na, hij hield zijn blik niet eens van het oneindige af. De koude lucht werd steeds killer en stak in zijn neus. Hij opende zijn bek omdat hij geen zin had in een stekende pijn in zijn neus omdat hij daardoor geademd. Hij was geboren op zo’n gebied, opgegroeid op zo’n gebied, dus hij wist een hoop, over zo’n gebied.
Het duurde niet lang voor het witte spul zich ook werkelijk zacht uit de lucht liet vallen en zijn vacht probeerde te bedekken. Tuurlijk, weer zo’n gebied. Het gebied waar de zijn oude roedel, en zijn moeder hadden geleefd. Maar hun zou hij vergeten, ze betekende niets voor hem, en als hij die verdomde teef nog een keer tegen zou komen. Even sloten de gouden ogen zich en hield hij diep adem. Tot hij snel doorstapte, zijn poten lieten duidelijke sporen achter in de zachte poedersneeuw. Zijn bek een beetje open terwijl de koude lucht stak in zijn keel. Hij stapte nogsteeds stevig door. Geuren waren moeilijk te herkennen in dit soort gebieden, omdat de kou en de geur van sneeuw je gewoon letterlijk af leidde, dus waarom moeite doen. Maar dat speelde ook af en toe tegen want je had dus ook niet door al er een wolf in je buurt zou zijn, en tuurlijk had hij dat weer. Gelukkig was zijn gehoor nog prima dus hoorde hij de sneeuw duidelijk knarsen onder de poten. Hij gromde even dreigend, wachtend op de wolf die zich zou laten zien om zo weg zou gaan dat hij haar of hem niet meer hoorde.

{ceylen}
Terug naar boven Go down

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 701200

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: _Meeting you again_   zo 24 feb 2013 - 13:42

Sneeuw vloog op bij elke pootstap die Ceylen neer zette. Morgandi was nog steeds nieuw voor haar, en ze wist niet wat ze hier moest voelen? Was dit haar thuis? Kon dit haar thuis zijn? Kon ze hier haar plekje vinden, gezelschap vinden? Allemaal vragen waarvan ze zich af vroeg of die ooit een antwoord konden krijgen. Ceylen stapte veder met haar kop hoog terwijl het licht sneeuwde. Haar witte vacht begon zich te vullen met Sneeuw, maar Ceylen had er geen last van. Ze zag er nog steeds ondervoed uit, maar ze zag er wel weer een stuk sterker uit, ook haar ogen stonde helderder, en haar dikke witte vacht glinsterde weer. Ze stopte met lopen toen er een bekende geur haar neus gaten drong. Haar ademde stokte kort, Lyce? Ze zette haar pas voort, ze viel niet op in het sneeuw. Ze had haar zoon al zo lang niet meer gezien. En toen hij in beeld kwam meende ze Graphic te zien in plaats van Lyce. "G...Graph..." Murmelde ze onder haar adem. Maar ze besefte al snel dat de wolf die ze zag Graphic niet was, t was Lyce, ze zag het, maar het was meer omdat ze zijn geur als die van Lyce herkende. Hij was zo groot geworden na de laatste keer dat ze hem had gezien. "LYCE!" Riep ze uit terwijl ze stil stond en hem recht aan keek. Ze wist niet wat ze moest verwachten. Hij haatte haar.

NOTE: Ceyen is nog steeds solitair hoor~
Terug naar boven Go down

 Lyce

Solitair

avatar
Aantal berichten : 24
Pro Infinito's : 692400

About Me
Leeftijd: 1 year
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: _Meeting you again_   wo 13 maa 2013 - 18:09

De blonde poten drukte de sneeuw onder zijn kussens strak aan waardoor hij diepe pootafdruken achterliet. Bang dat iemand zijn pootafdrukken zou volgen was hij niet. Punt een, er was echt niet iemand zo gek om pootafdrukken te volgen, behalve jagers. Punt twee, het waaide erg dus de stuifsneeuw bleef er vast wel haken en het sneeuw ook behoorlijk. Er serieus overna denken deed hij ook niet. Een zucht verliet zijn bek, de lucht die daarbij zijn bek verliet vormde zich in de ijskoude lucht tot een wolkje. Het wolkje dreef van hem weg en verdween toen, last had hij er niet van. Hij rekte zijn poten even en rekte zijn rug toen uit. Hij geeuwde even en plantte zijn nagels in de aarde. Hij keek even rustig om zich heen, echt andere wolven waren er niet in zijn buurt en een wolf ruiken ging moeilijk als de kou die in de neus sneed je gewoon letterlijk afleidde. Nou ja, als er een wolf in de buurt was zou hij het snel genoeg merken, en dat was ook zo want al snel werdt zijn vaders naam door de wind gedragen, hij was uitgesproken door een stem die hij hier echt absoluut niet wilde horen. Even was het stil. Toen werd zijn naam geroepen, die irritante stem weer. Hij draaide zijn kop om te lijken of hij niet helemaal gek was geworden en de stem inbeelde. Helaas was het echt zo. De sneeuw witte teef met haar gouden ogen stond recht achter hem. Hij draaide zijn lichaam naar haar toe en wist even niets te zeggen. Twee precies dezelfde paar ogen staarde terug en een grom verliet zijn bek. "Wat?"sprak zijn stem kil en leeg. Zijn vacht raakte licht bedekt met sneeuw. "Wat moet je mam" gromde hij. Hij zou zijn moeder nooit vergeven dat ze hun zomaar vervangen had. Hij ging zitten en keek haar recht aan. Hij was groter en zeker gespierder geworden sinds hij zijn moeder voor het laatst had gezien. Hij was nu groter dan haar.
Terug naar boven Go down

 Ceylen

Solitair | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 336
Pro Infinito's : 701200

About Me
Leeftijd: {{ 3 Years and 10 months
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: _Meeting you again_   za 6 apr 2013 - 16:57


Ceylen staarde naar een blonde reu die ze passeerde. Was dat Graphic? Ze had zich duidelijk verbeeld, want het was Lyce. De sneeuw witte wolvin riep zijn naam uit, niet wetend hoe haar zoon zou reageren. Ze wist niet eens zeker of het wel haar beste keuze was geweest om aandacht aan hem te besteden. Ze wist niet eens of ze nog wel om haar zoon gaf. Wat hij haar aan had gedaan deed haar nog steeds pijn. Het had haar hart gebroken. Dat hij had durven denken dat zij hem zou vervangen! "Wat?" Begon haar zoon. Ceylen kneep haar ogen samen en keek zo haar zoon aan met vernauwde ogen. "Wat moet je mam," vroeg hij. Bij het woordje mam vertroebelde haar ogen een beetje. Maar ze hield haar ijzige masker stand. "Lyce," sprak ze kalm. "Dus je denkt nog steeds dat ik je vervangen heb?" Sprak ze ijzig terwijl ze haar zoon recht aan keek. Ze hield haar staart neutraal laag en haar oren stonden naar voren gericht. Ze was allang blij om te zien dat één van haar pups nog in leven waren.

De gedachten dat Lyce zo over haar acht brandde nog steeds in haar hart. Na alles wat Ceylen voor haar kroost over had gehad. Voor Lyce, voor Gavin, voor Caeleb. Haar tweede nestje was van een andere reu geweest. Maar toch, waarom dacht hij dat hij hun vervangen had? Omdat Lyce en zijn siblings van de reu af kwamen die haar zo veel pijn had gedaan? Dat maakte geen sense vond zij. Zo kon daar de logica niet van zin zien. Teven die zo deden, daar had ze dus helemaal geen begrip voor.


OOC: Sorry voor mn late post

© Sykes
Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: _Meeting you again_   

Terug naar boven Go down
 

_Meeting you again_

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The North
 :: Taiyuan Xue
-
Ga naar: