IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Delicious dinner [open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Eevy

Erelid

avatar
Aantal berichten : 3909
Pro Infinito's : 721200

About Me
Leeftijd: 3 summers and 2 moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Delicious dinner [open]   za 19 jan 2013 - 16:03


Met haar kop omlaag, liep ze door de dikke laag sneeuw. Door de krachtige druk die haar gespierde poten op de dikke laag uitvoerde, ontstonden er pootafdrukken die goed zichtbaar waren in de sneeuw. Maar om gevonden te worden hoefde de witte teef zich niet zorgen over te maken. De wind was ruw en zorgde ervoor dat de sneeuw opstoof en de pootafdrukken vulde met vers sneeuw. Eevy snoof de geur van de hinde ,die ze al de hele tijd aan het volgen was, opnieuw op. Ze hief kort haar kop en keek de eindeloze vlakte over waar ze op uit was gekomen, nadat ze het met sneeuw bedekte bos had door gelopen. Ze had al een paar dagen een hinde geroken en haar maag vertelde haar nu dat ze snel de hinde moest neer halen. Ze versnelde haar pas iets wat en liep de vlakte verder op, de geur van de hinde achterna. De geur werd sterker en sterker en na een tijdje lopen, zag Eevy dat er zowaar een hele kudde stond. De kudde was waarschijnlijk op weg naar warmere gebieden en stopte hier voor een tussen stop. Veel wolven kwamen hier niet, als je geluk had, zoals Eevy nu, kon je een prooi neerhalen van een voorbij trekkende kudde. Eten voor de kudde was er niet in het noorden, de sneeuw en kou zorgde ervoor dat de planten dood gingen die eventueel voedzaam was voor de kudde. Eevy ging laag aan de grond liggen. Met haar witte vacht, viel ze niet op in de sneeuw. Het enige wat je zag waren de heldere , kille blauwe ogen die op hun prooi gericht waren. Eevy bekeek elke prooi van de kudde goed, ze zocht de beste uit. Een hinde , die iets aan de kleinere kant was, koos Eevy uiteindelijk uit. Het dier stond in de midden van de kudde en werd als het ware beschermd door de oudere. Het zorgde er in ieder geval niet voor dat Eevy zich terug trok. Ze zou de kudde uit één drijven en recht op haar doel afgaan. De dieren van de kudde keken om de beurten op, om te kijken of er gevaar op de loer lag. Eevy hoefde dus niet af te wachten, gezien worden werd ze zo ie zo wel. De hinde die ze op het oog had, keek nooit op. Het domme beest vertrouwde op de oudere om zich heen die wel op uitkijk stonden. Eevy spande haar spieren aan en liet haar nagels een keer kort door de ijskoude sneeuw heen gaan. Ze zette zich krachtig af met haar achterpoten en schoot naar voren. Eevy ontweek alle dieren uit de kudde die in paniek raakte en in het rond rende. Zoals Eevy had gedacht dreef de kudde uit één. Haar prooi had het ook gemerkt en rende een iets oudere hinde achterna. Eevy zette een steentje bij en zette zich krachtiger af. De rug van de hinde kwam steeds dichterbij en uiteindelijk sprong Eevy zette ze haar scherpe lange nagels in de taaie huid van de hinde. De hinde stopte abrupt, waardoor Eevy er bijna vanaf viel, maar doordat ze haar nagels in de huid had geboord bleef ze veilig op de rug zitten. De hinde kreeg dit ook door en begon toen wild te bokken. Eevy gromde een keer geïrriteerd en reikte uit naar de nek van de hinde. Ze boorde haar vlijmscherpe tanden erin en eenmaal door de taaie huid heen, vulde de bek van Eevy zich met bloed. De hinde bleef door bokken, maar verslapte al snel. Eevy sprong van de rug af, maar bleef de hinde vast houden bij haar nek. Ze liet even de nek los, waarnaar ze de hals vast pakte met haar tanden en ze er opnieuw in boorde. De hinde schopte nog een paar keer doelloos met haar poten, waarnaar haar lichaam verslapte. Eevy beet de slagader door, waardoor een nieuwe vlaag bloed haar bek in stroomde. De hinde bleef roerloos liggen en toen Eevy zeker wist dat het dood was, liet ze los. Eevy slikte het bloed in haar bek door en haar maag begon meteen te rommelen bij de heerlijke smaak van het bloed. Het bloed stroomde uit de wond op de rug van de hinde en zorgde ervoor dat het dunne laagje sneeuw op de toendra vlakte langzaam rood kleurde. Voordat Eevy zich overgaf aan haar honger en aan de hinde begon te eten, keek ze nog eens om zich heen om er zeker van te zijn dat er geen ander roofdier was die op haar vers gevangen prooi was afgekomen. Ze zag zo niks dat op een roofdier leek, maar taste nog niet toe. Ze snoof de lucht op en de geur van een wolf kwam haar neus binnen. Ze gromde even geïrriteerd. Nu kon ze nog steeds niet eten. Ze bleef bij de hinde staan en wachtte totdat de wolf tevoorschijn durfde te komen.

[open voor iedereen]


Laatst aangepast door Eevy op za 19 jan 2013 - 20:49; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
http://ahuro.actieforum.com/forum

 Cicely

Moderator | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 953
Pro Infinito's : 707600

About Me
Leeftijd: {{ 2 Autumns
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   za 19 jan 2013 - 18:27


C i c e l y

Ze stak haar neus in de lucht terwijl ze een jong hert langs zag rennen, die haar duidelijk eerder had op gemerkt dat zij. Ze gromde en zette een achtervolging in. Als het ging om honger en prooi kon ze redelijk fel zijn. Ze begon sneller te rennen tot ze vlak achter het dier was. Ze zette af met haar achterpoten waarna ze het dier op de grond duwde met haar lichaam - groot was ze niet, dus veel lichaamskracht had ze niet. Een goede conditie had ze wel, en snel was ze zeker, even als lenig. Ze was ook kleiner dan de meeste teefjes, dat maakte jagen op herten en dat soort dieren vaak dan toch wel weer lastig, want een beetje lichaamskracht was wel handig tijdens een jacht op zo'n dier. Maar die geluk had ze nou net weer niet. Maar nu leek het wel te lukken. Ze wierp het dier op de grond waarna ze haar slanke lange poot op de kop neer zette en zo de kop in het sneeuw drukte. Het dier bleef maar spartelen, maar Cicely wist het dier in bedwang te houden. Ze zette haar bek om de hals van het dier heen en plaatste zo haar tanden diep in de huid van het dier tot het bloed haar bek vulde. Ze hees haar kop op en slikte het bloed door waarna ze tevreden haar lippen af likte. Daarna begon ze aan haar verse maaltijd. Ze scheurde stukken vlees van het dier af terwijl ze dat rustig op eet. Al snel zag ze een andere wolf op een hinde jagen. Ze keek naar de wolf die bezig was met jagen terwijl Cicely rustig een volgende hap nam. Toen ze klaar was met haar prooi stond ze op. Ze zou veder gaan. Veel zin in andere wolven ontmoetten had ze niet. Al had ze er net wel eentje gezien, het zou haar ook niet verbazen als ze de wolvin tegen zou komen. Cicely haalde haar schouders op terwijl ze rustig begon te lopen. Ze liep langs een heuvel van sneeuw en even later kwam de witte wolvin in beeld. Ze zag hoe de wolf naar haar keek, en ze haalde even een wenkbrauw om hoog, tot zo ver wolven die hadden. "Wat?" Vroeg ze kort af terwijl ze een paar stappen veder zette, ze keek de wolf zijdelings aan.

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´

"Never make someone your everything,

Cause when they're gone you've got nothing."

Everystep we take,
Means that danger is coming closer,
Watch out for the three bitches
{{Cicely}}Eevy{{Rai}}
Terug naar boven Go down

 Eevy

Erelid

avatar
Aantal berichten : 3909
Pro Infinito's : 721200

About Me
Leeftijd: 3 summers and 2 moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   za 19 jan 2013 - 19:36


Een witte wolvin verscheen in het zicht van Eevy. Eevy spande haar spieren aan en liet haar blik glijden over de teef. De teef was kleiner dan Eevy, zo ie zo was Eevy al groter dan de gemiddelde teef, maar deze teef leek kleiner zijn dan de normale teef. De teef trok een wenkbrauw op. "Wat?" klonk er al snel achterna. Eevy trok een keer kort haar lip op en een rij vlijmscherpe tanden was te zien. Het was natuurlijk normaal dat Eevy de teef niet vertrouwde, ook al leek de teef niet uit te zijn op de vers gevangen hinde. De teef was een vreemde voor Eevy. Eevy overwoog even om de eerder gestelde vraag van de teef weder te keren, maar Eevy zuchtte toen. Ze had geen zin in een gevecht. Ze had al genoeg bloed laten stromen de laatste paar dagen, het opgedroogde bloed zat nog onder haar nagels. Ze keerde de teef de rug toe en boog zich over naar de hinde. Dit betekende niet dat ze geen aandacht meer besteedde aan de teef. Ze had al haar zintuigen op scherp gezet, als de teef overwoog om een laffe aanval in de rug uit te voeren, was Eevy erop voorbereid. Als de teef haar dan zou aanvallen, zou Eevy geen genade tonen. Eevy was groter dan de teef en waarschijnlijk ook gespierder. Eevy had haar hele leven al getraind en kon elke wolf wel aan. Zolang je het maar goed en snel speelde, kon je altijd nog winnen. Eevy grijnsde kort, waarnaar ze met haar tanden de buik van de hinde openscheurde. Vervolgens haalde ze de ingewanden eruit en begon ze op het vlees te kauwen. Ze slikte een paar happen door, waarnaar ze haar massieve kop weer uit de buik haalde. Haar kop zat onder het bloed en het bloed had zich ook vermengd met haar borst haren. Niet dat het haar iets scheelde. Ze was nooit een ijdeltuit geweest. Nee, Eevy was niet iemand om mee te sollen. Ze had al twee teven ernstig verwond en een reu vermoord en dat was alleen nog maar in Morgandi. Ze hief haar kop en richtte die op de teef. Met een kille blik keek ze haar aan, ging geen woorden er aan vuil maken.
Terug naar boven Go down
http://ahuro.actieforum.com/forum

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 709601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   za 19 jan 2013 - 19:50

Vier bruine poten liepen door de sneeuw dat de ondergrond bedekte. Door de zachte kussens onder haar poten drukte de sneeuw onder haar zich op elkaar. Voordat de grond bedekt was met sneeuw lag er een behoorlijke laag dennennaalden, die door de sneeuw heen stak als zij erover heen liep. Een korte zucht gleed over haar lippen die zich al snel tot een soort wolkje vormde. Ze keek er niet van op of om. Het boeide haar niet, het enige wat haar nu boeide was een klein, bruin hertje. Een paar dagen eerder had ze de hinde aangevallen, waardoor die kreupel was geworden, maar voordat ze het had kunnen doden had dat vervloekte beest tegen haar flank getrapt. Maar dat het kreupel was, zou het niet lang geduurd hebben voordat de andere haar alleen gelaten hadden. Het was hier koud, en ze moesten dus snel doortrekken voor de jongen dood zouden gaan, en door een kreupel beest ging dat niet, werd je alleen maar tegengehouden. Daarbij, het had ernstig gebloed, dus het had nogal wat roofdieren die het achter zich aan had kunnen hebben. Daar had een kudde niets aan, logisch dat het verstoten zou worden. En juist dat, maakte die hinde een goed prooi voor haar. Daarbij, moest ze nog wraak nemen voor de trap in tegen haar flank, haar poot voelde raar als ze liep. En rennen ging lastig. Maar zwak, nee dat was ze niet. Daarbij, dacht ze er niet aan om ook maar even te rusten, om haar poot te laten herstellen zoals het moest. Je bent pas zwak als je je zwak toont, had ze telkens in haar kop stampt. En daarbij, moest en zou ze het beest te pakken krijgen. Niet om het te eten, of voor een andere wolf die ze moest voeden, wat moeilijk werd aangezien ze nu al wist nooit, echt nooit met een andere wolf gezien zou worden, waar ze voor zorgde. Nee, gewoon omdat die hinde haar iets aangedaan had, gewoon voor wraak, gewoon omdat ze een nieuw speeltje wou hebben.
Hoe lang zat ze nou op een loop tempo achter de hinde aan, nu drie dagen. Ze wist dat het beest het niet lang zou vol houden. Het bloedde, dus was een goed prooi, het was zwak, had geen bescherming, en zou hier geen eten vinden. Een grijns sierde haar lippen toen ze voor zich zag hoe het beestje alleen door de sneeuw ploeterde, opzoek naar enig eten, het enige wat ze zou vinden was nog meer sneeuw, en ijs. En zo zou het gaan liggen, om rust te nemen, het toonde zich zwak, het was zwak. De sneeuw zou zich niet stoppen met uit de lucht vallen, en de hinde zou bedekt worden, dood vriezen, van buiten naar binnen, helemaal alleen. Wat een treurige dood. Heerlijk. Maar het zou zich anders klaar maken. De hinde zou niet zo vredig mogen gaan liggen, zichzelf rust bieden. Nee, het laatste wat het moest doen was angstig neer zakken, om zich heen trappen, en vechten voor haar leven als het kon, terwijl ze in haar hele lichaam wist, het is voorbij. Ze wou het in de ogen zien van het beest terwijl ze het eerst zoveel mogelijk pijn deed, door het hele lichaam kleine maar diepe sneeën aan te brengen, voordat ze haar tanden in de keel van die mislukte hinde zetten. Dan zou het pas voorbij zijn, en de angstige blik in de ogen, die er voor altijd in zouden staan, die zich erin zouden branden.
Maar tot nu toe, was ze alleen maar het beest aan het volgen. Maar erg lag duurde het ook niet voor het in haar beeld kwam. Ze schoot niet op de grond of deed ook maar haar best geheim te blijven. Het beest was toch zo langzaam als wat. Het duurde daardoor ook niet lang voordat het beest om keek en probeerde zo snel mogelijk op te staan. Een angstige balk hoorde ze uit de keel van het beest komen, nee, niemand zou haar helpen. Een grijns sierde de bruine kop en liep dichter naar de hinde. Zij zelf was een teef die kleiner was dan de normale teven, ze was niet erg klein maar wel kleiner. Wel gespierd, maar dat maakte het voor haar makkelijker om ze rennen en duiken. Haar ogen bekeken het beest dat wanhopig weg begon te strompelen. Ze rende heel even naar het ding toe en zette haar poten in het beest. Ze trok het snel tegen de grond en ontweek de poten. Die angst stond nu al in haar ogen. Heerlijk. Ze zette haar nagels dieper in het taaie vlees van het beest. Het was half aan het bevriezen, dus ze was net optijd om de oorzaak van de dood te wezen. Ze maakte diepe krassen in de huid terwijl het beest leek te huilen van die pijn, het bleef maar schreeuwen. ”You hurted me, dump bitch” gromde ze terwijl ze langzaam naar de nek liep. Ze wist precies waar de slagader lag, want die was behoorlijk opgebold. Ze zette haar tanden op het ding en scheurde de huid eraf. Ze sprong snel weg om een trap te ontwijken maar greep wel de kop vast zodat ze niet op zou staan. De slagader en luchtpijp glinsterde in de zon. Ze likte haar lippen voor ze eerst de luchtpijp doorbeet. Bloed stroomde snel haar bek in en het dier kon geen adem meer krijgen. Heel even wachtte ze voor ze oog de slagader door beet, meer bloed stroomde met kracht haar bek in. Ze liet het beest los en keek toe hoe het duidelijk stierf. Een laatste ademhaling had het beest niet duidelijk gekregen. Ze keek naar de sneeuw waar ze in stond. Het begon zich rood te kleuren en sompig te worden. Ze scheurde de buik van het hert open en nam een hap uit de buik. Ze mocht op zijn minst van een beetje eten genieten. Veel hoefde ze niet, waarna ze dus al weer snel op stond en zich omdraaide. Het dode beest achterlatend, voor andere roofdieren, of om te laten rotten, het boeide haar eigenlijk niet.

Helaas duurde haar alleen zijn en over de vlaktes zwerven niet voor lang, want er kwamen twee ijsblauwe ogen in haar zicht. De ijsblauwe ogen hoorde bij een sneeuwwitte wolf. Bij een dode hinde. Ze hoefde het vlees niet, sterker nog, ze hoefde niets te maken te krijgen met die hele teef niet. Ze keek de teef even aan, ze hoefde niets met de teef te maken te krijgen, maar dit kon wel nogal leuk worden. En nog een wolf met bijna gouden ogen. Ze leken elkaar niet te kennen, jep, dit kon grappig worden.

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Go down

 Cicely

Moderator | Afwezig

avatar
Aantal berichten : 953
Pro Infinito's : 707600

About Me
Leeftijd: {{ 2 Autumns
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   zo 20 jan 2013 - 2:01


C i c e l y

Veel woorden werden er niet gezegd. Eigenlijk was er nog maar één woord gezegd. En dat woord stelde niet veel voor. Maar het was wel een vraag geweest. En het liefst had Cicely er toch wel een antwoord op gekregen. "Wat?" Was de vraag geweest. Het stelde niet veel voor. Maar er was maar geen antwoord gekomen. Cicely had niet veel zin om door te dringen met woorden. Dus keek ze de teef strakker na dat de teef nog wat van haar hinde had gegeten. Ze mocht dan klein zijn. Ze was heel erg snel en lenig, dat haar moeilijk te pakken maakte. En met haar snelheid konden klappen net zo hard aan komen als van een redelijk snelle grote sterke wolf. De geur van een andere wolf drong haar neus gaten binnen. Een teef. Cicely negeerde de geur. "Geen antwoord, prima," siste ze op een neutrale, tikkeltje kille toon. Ze hees haar kop op, toen de geur van de andere wolf sterker werd. Ze draaide haar kop om om de wolf te zien. Een bruine wolf. Die viel hier makkelijk op. Cicely met haar spier witte vacht was bijna onzichtbaar hier. Dat gelde ook voor de andere onbekende teef. De wolvin leek enkel naar hun te kijken. En dat bracht Cicely op haar zenuwen. Ze hield er niet van om bekeken te worden. Ze stapte op. Maar liep er niet echt naar toe. "En wat zit jij te kijken?" Gromde ze iet wat geïrriteerd, niet vijandig, dat deed ze pas wanneer zij vond dat dat nodig was. Cicely vroeg zich af wat ze hier in godsnaam deed terwijl ze eigenlijk wel wat beters had te doen. Ze wist ook bij god niet wat ze van deze wolven moest. Als er niks ging gebeuren, ging ze ook maar gewoon weg. Ze had namelijk echt geen zin in één of ander thee kransje dat nergens op sloeg. Ze schudde met haar kop terwijl ze haar staart een paar keer heen en weer zwiepte, en wachtte vervolgens maar af op wat er komen ging.

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´

"Never make someone your everything,

Cause when they're gone you've got nothing."

Everystep we take,
Means that danger is coming closer,
Watch out for the three bitches
{{Cicely}}Eevy{{Rai}}
Terug naar boven Go down

 Eevy

Erelid

avatar
Aantal berichten : 3909
Pro Infinito's : 721200

About Me
Leeftijd: 3 summers and 2 moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   zo 20 jan 2013 - 10:32


Eevy had haar ogen nog steeds op de andere witte teef gericht. Veel had Eevy niet gedaan, alleen maar wat gegeten en verder niks. "Geen antwoord, prima," klonk er toen Eevy geen antwoord had gegeven. Een grijns kwam tevoorschijn op de snuit van Eevy. Ze likte kort haar lippen af en slikte het heerlijke bloed door dat nog in haar bek lag. De smaak was er nog steeds en maakte haar wat dorstig, maar honger had ze niet echt meer. Dat zorgde ervoor dat ze nu haar volle aandacht kon richten op de witte teef en op de nog onbekende teef waarvan ze de geur al wel kon ruiken. De teef zal wel snel te voorschijn komen. Uiteindelijk kwam er een bruine teef tevoorschijn. Eevy hief, net zoals de andere witte teef, haar kop in de richting van de teef. Eevy liet kort haar blik over de wolvin gaan. Eevy zag dat de teef iets had met haar poot, heel erg zag het er niet uit en waarschijnlijk zou het later gewoon weer over gaan. "En wat zit jij te kijken?" zei de witte teef die duidelijk niet gesteld was op de bruine teef die ook nog geen woord had uitgebracht. De bruine teef keek alleen nog even, net zoals Eevy eerder had gedaan. Om precies te zijn, nog steeds deed. Eevy grinnikte een keer, waarna ze opstond en naar de twee keek. Amusant Allebei de teven waren de iets kleinere kant. Eevy wist dat je ze niet moest onderschatten. Die kleine krengen konden behoorlijk snel zijn. Niet dat dat betekende dat Eevy niet snel was, in tegenstelling, ze was snel erg snel. De grijns rond Eevy's snuit werd breder. Drie teven, ze kende elkaar niet, dit kon nog leuk worden. Wat deze ontmoeting zou brengen, was een mysterie, maar het beloofde nog leuk te worden. "Zo zo, en waar heb ik jullie bezoek aan te danken?" zei Eevy met een grijns. Ze stond op een behoorlijke afstand van de twee waardoor ze allebei de teven in de gaten kon houden. Een verrassing aanval zat er niet. Ze rook bij allebei de teven een geur van een prooi. Dus ze waren niet op de vers gevangen hinde gekomen die achter Eevy lag. Waren ze hier per toeval?
Terug naar boven Go down
http://ahuro.actieforum.com/forum

 Rai

Administrator | Solitair

avatar
Aantal berichten : 780
Pro Infinito's : 709601

About Me
Leeftijd: 3 years of crap
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   vr 1 feb 2013 - 21:45

Haar twee ogen stonden gericht op de twee sneeuwwitte teven die daar een beetje stil naar elkaar keken. Maar ze wist dat, in tegenstelling van hun, zij zelf heel erg opviel in dit witte gebied. Wat ze hier deed had ze eigenlijk ook geen idee van. Maar omdat ze dus zo opviel was ze de twee dus ook al snel opgevallen en hadden de twee naar haar gekeken. Even bleef ze stil, ze wisselde niet graag woorden uit. Tenzij ze spottend en kleinerend waren, maar deze teven gaven haar geen reden om dat te doen. Ze vielen niet op in de sneeuw, enkel hadden ze beiden sterk opvallende ogen, een pikzwarte neuzen waardoor ze beide toch opvielen in de witte deken van sneeuw. De een was klein maar zag er ondanks haar lengte, snel lenig en niet als de zwakste uit, een beetje dezelfde bouw als zij zelfs. En de andere was nogal, groot en zag er gespierd uit. Een lichte geeuw vloog uit haar bek terwijl ze de twee bleef bekijken. "En wat zit jij te kijken?" zei de witte teef met de gouden ogen. Die toon beviel haar ergens helemaal niet aan de andere kant juist wel. Het klonk gemeen, dat vond ze wel leuk, maar dat geirriteerde kon ze niet uitstaan. De teef bleef hier zelf zitten, alsof het haar wat zou boeien als die teef dit gebied zou verlaten. Ze keek naar het prooi van de grotere teef met de blauwe ogen, ze had geen honger, ze had net al een hert gedood, voor de lol en om te eten. Daarnaast was het leuker een eigen hert omlaag te halen dan er een van een ander stelen, dat was laag. Ze had niet geantwoord op de woorden van de kleinste teef en was ook niet van plan dat te gaan doen. Echt zin in een gesprek waar ze in werd afgekraakt had ze niet. Dat soort wolven kwamen er veel te veel. Sommige moest je liefhebben andere moest je de strot doorbijten. Omdat er anders te veel kwamen van dit ons soort. Die poedels, die moest je zich laten voortplanten. Want als je alles maar zou uitroeien zou er over een klein tijdje niets meer overzijn om mee te spelen. Just no. Daarbij had ze gewoon geen zin om over waar ze kwam een paar achterlijke gespekken te houden en te eindegen bij een dood lijk or de krassen, letterlijk overal waar je zou komen. Uiteindelijk zou je gedood worden in je slaap. Veel wolven zouden er dan niet over blijven, pups zouden gedood worden, ouderen zouden ook dood gaan, en de volwassen of jong volwassen wolven gingen vanzelf dood. "Zo zo, en waar heb ik jullie bezoek aan te danken?" zei de teef waardoor ze haaar uit haar gedachte wekte. Ze keek naar de wolvin en toen naar de andere. "Ik.. was slechts een beetje over de vlaktes aan het struinen, ik weet niet wat jullie hier allemaal te doen heben hier" waren de eerste woorden die mijn stem aan hun twee weggaf.

`·.¸¸.·´´¯`··._.·´ {For Eternity} `·.¸¸.·´´¯`··._.·´


Some nightmares aren't over with just waking up

Hide your kids
Get your safety
The three bitches are coming to kill you
|Eevy||Cicely||Rai|

topics:
 
Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Delicious dinner [open]   

Terug naar boven Go down
 

Delicious dinner [open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Open - Demons run when a good man goes to war.
» Open - Let's take a break.
» Destination unkown. [open]
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]
» Carry you home {open}
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The North
 :: Taiyuan Xue
-
Ga naar: