IndexPortalGebruikerslijstRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Nobody knows what the future will bring&[Akela]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

 Chula

Solitair

Aantal berichten : 24
Pro Infinito's : 698400

About Me
Leeftijd: 2years and 7moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   vr 11 jan 2013 - 21:56

Langzaam snoof ze de geur van het nieuwe gebied op die ze net betreden had, het rook hier veelbelovend vond ze. Op een zelfverzekerde tred treed ze het nieuwe gebied binnen, haar ogen stonden rustig maar dat was schijn. Ze nam alles grondig in zich op, ze zou zich niet laten verassen. Onverschilig schudde ze al het stof en vuil uit haar vacht die de hele reis lang in haar vacht was blijven zitten. Haar pikzwarte vacht was zo vuil geweest dat ze even in een wolk van stof verdween. Al het vuil dwarrelde terug neer op haar vacht, ze zuchtte geëgerd. Ze had meer nodig dan een schudbeurt, zichzelf proper lekken was ook geen optie dan zou hij bek lekker droog zijn na verloop en zou ze constant moeten niezen doordat ze met haar neus in haar vacht moest komen. Chula zette zichzelf terug in beweging, ze moest een waterbron vinden als ze van die stofigeboel wou afkomen. Haar oren vangden al snel het geluid op van iets kabbelend, tevreden liep ze in die richting. Hoe luider het geuid in haar oren klonk hoe sneller ze die richting uitliep. Na een tijdje lopen was ze ook tot het beseft gekomen dat haar bek zo droog was als wat. Haar reis had haar uitgeput, hongerig en dorstig gemaakt. Dat was nu het enigste nadeel aan alles achter je laten en vertrekken. Je wist nooit hoelang je onderweg zou zijn, en wanneer je een ideaal gebied zou vinden of de gelegenheid had om te jagen of te drinken. Chula had haar dorst hier en daar kunnen lessen, maar behalve een dode vogel had ze niks kunnen vangen. Alle gebieden waar ze doorreisde waren ingenomen door roedels, ze hielden haar scherp in de gaten. De winterperiode was hard en niemand kon eenbeetje voedsel missen.

De nachtzwarte wolvin stond stil voor een brede rustige rivier, het water was ondooid. Wat wel goed uitkwam. Chula kun niet zien hoe breed de rivier was, een dikke pak mist hing vlak boven het water oppervlak. Ze vond het best iets hebben die mist maakte deze plek mysterisch, vele wolven zouden het water niet ingaan. Maar Chula dacht daar niet aan, een van haar nachtzwarte poten raakte het oppervlak van het water. Ze voelde de koude helemaal tot in het puntje van haar staart, maar ze had niks anders verwacht. Het was winter en haar dikke vacht kon wel iets hebben. Zonder te twijfellen sprong ze tot aan haar schouders in het vrieskoude water. Onmiddelijk begon ze te trappelen, in ijskoudwater moest je blijven beweegen. Anders stroomde je bloed nietmeer door je lichaam en binne de korste keren was je in een ijsklontje omgetoverd. Na drie rondjes kroop ze rillend het water uit, ze hees zich aan de oever op en deed haar best om niet uiteglijden over de natte steenen die spekglad waren. Ze liep de sneeuw terug in en en schudde zich wild uit, het water vloog alle kanten. Daarna liep ze terug naar de plek waar ze erin gesprongen was en slokte het water op, het ijskoude water deeden haar longen om adem schreeuwen. Chula negeerde de pijn en dronk dorstig verder.
Terug naar boven Go down

 Akela

Solitair

avatar
Aantal berichten : 96
Pro Infinito's : 700600

About Me
Leeftijd: 4 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   vr 11 jan 2013 - 23:53


Ontwijkend voor laag hangende takken en bomen die haar weg eventueel zouden versperren, schoot er een zwarte gedaante langs de bomen heen. Ze bewoog zich als een slang, snel en onzienbaar. Haar groene kijkers waren gericht op voren, waar de hinde langzamer zeker dichterbij kwam. De zwarte teef focuste zich alleen nog maar op haar prooi. Ze zette een tandje bij en schoot naar voren. Haar vlijmscherpe nagels boorde zich in de taaie huid van de hinde. De hinde stopte met rennen en ging over op een andere taktiek. De maaiende hoeven kwamen gevaarlijk dichtbij, maar de zwarte teef schoot als een kakkerlak weg en belandde uiteindelijk op de rug van de hinde. De hinde begon nu te bokken, maar de teef reikte uit naar de hals en boorde haar scherpe tanden zonder genade in de hinde. Die nu luid begon te krijsen. De teef liet een geïrriteerde grom uit haar bek ontsnappen, wat nauwelijks te horen was, aangezien ze haar tanden nog steeds in de hals had staan. Ze boorde haar tanden er verder in en bloed vulde haar bek. De hinde bokte nog een keer, maar de teef zat er nu stevig op doordat ze haar klauwen stevig in de rug had gezet. Ze voelde hoe iets knapte onder de druk van de tanden. De hinde viel neer en de teef sprong er behendig vanaf. De hals bleef de teef vast houden, om er zeker van te zijn dat de hinde dood was. Toen het laatste piepende geluid te horen was, bij de laatste adem teug van de hinden, liet de teef los en likte een keer haar bebloede lippen. Ze slikte het overige bloed in haar bek door en bekeek haar vangst een keer. Ze knikte goedkeurend en begon er aan te eten. Ze zette haar zintuigen op scherp. Voedsel was schaars in de winter en ze was blij dat ze een hinde had gevonden. Nu zou ze die beschermen ook. Ze zou de hinde niet delen met anderen tenzij het haar twin was; Valaina. Met haar deelde ze alles. Maar Valaina had ze al lang niet meer gesproken. Akela keek eens naar de karkas van de hinde. Ze had in haar uppie bijna de halve hinde opgegeten, ze zat dan ook behoorlijk vol. Akela hief haar kop in de lucht en snoof de lucht op. De geur van zoet water kwam haar neus binnen. Haar neusvleugels trilde kort. Ze keek even naar het karkas, maar liet het toen voor wat het was. Ze liep richting het water en liet de karkas aan aasgieren over die zelf niet hun eten voor elkaar konden scharrelen. Plots rook Akela ook de geur van een teef, maar dat weerhield Akela er niet van om er heen te gaan. Koppig liep ze verder totdat ze behendig over een paar bosjes sprong en daar, ongeveer 4 meter van haar vandaan, stond een andere teef. Akela bleef staan. Haar humeur was goed gezind, maar dat kon omslaan in één verkeerde beweging. Akela liet haar kille blik over de teef gaan en probeerde haar in te schatten. Achter de teef viel een wit gedaante op. Een verloren ziel, mensen noemde het geesten. Akela kon verloren zielen zien, maar negeerde ze nog altijd. De verloren ziel had de gedaante aan genomen van een vogel en zat op de kop van de teef zonder dat die het waarschijnlijk zou merken. Akela hield haar bek dicht, het was aan de teef om het eerste woord te spreken.
Terug naar boven Go down

 Chula

Solitair

Aantal berichten : 24
Pro Infinito's : 698400

About Me
Leeftijd: 2years and 7moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   za 12 jan 2013 - 21:34

Chula's neus werd met de minuut gevoellozer, het koude water deed haar bek verstrakken. Haar longen schreeuwden nog steeds om lucht, het was nu wel welltejes geweest, Chula deed een paar stappen van het koude water vandaan en likte over haar ijskoude zwarte neus. Haar neus kreeg langzaam weer eenbeetje gevoel, de geuren kwamen ook terug. Toen een verdachtte geur haar neus prikkelde snoof ze die luidruchtig op. Doordat haar neus nog steeds eenbeetje verlamd was van de kou moest ze haar neusgaten wel helemaal opensperen en zo luid snuiven. Chula draaide zich rustig om toen ze door kreeg dat ze duidelijk de geur van een wolvin had opgepikt. Ze keek de oudere wolvin met samengeknepen ogen aan, ondertussen likte ze over haar bevroren snorharen waar bijna ijskoude druppels aanhingen. Voor ze iets dichterbij kwam schudde ze haar nog vochtige wintervacht uit. Daarna liep ze met zelverzekerde tred iets dichterbij, ze hield de wolvin nog steeds goed in de gaten. 'Hoi, de naam Chula' zei ze beheerst en op neutraale toon. Ze bleef voor de zwarte wolvin staan maar op gepaste afstand. 'Weet jij messchiens hoe dit hele grote gebied noemd? Ik ben hier pas aangespoeld en had over deze plek nog nooit gehoord.' ze sprak op een bleefde toon, ze zag geen enkele reden om grof te gaan doen tegen deze wolvin.. in ieder geval nog niet.
Terug naar boven Go down

 Akela

Solitair

avatar
Aantal berichten : 96
Pro Infinito's : 700600

About Me
Leeftijd: 4 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   za 12 jan 2013 - 23:01


De kleine druppeltjes in de vacht van de onbekende wolvin voor Akela's neus, vielen op. De teef schudde de overige druppels uit haar vacht. Akela bekeek de teef een keer met haar gifgroene ogen. Ze probeerde de teef te schatten. Hoe was ze? De verloren ziel zat nog steeds op de kop van de teef, maar die negeerde Akela zo goed als ze kon. Ze had geen zin om een gesprek aan te gaan met de verloren ziel en het zou er raar uit zien als Akela een gesprek met de verloren aan ging die de teef voor haar niet eens kon zien. Tenminste, Akela ging ervan uit dat de teef voor haar geen 'Ghost Watcher' was, zoals zij zichzelf maar noemde. Akela richtte haar blik weer op de teef, toen die de afstand tussen de twee kleiner maakte. 'Hoi, de naam Chula' stelde de teef zichzelf voor. Akela hield zich stil. Luisterde nog even naar wat de teef nog meer had te zeggen. Daarna zou ze overwegen om antwoord te geven en haar mening geven over de teef. 'Weet jij messchiens hoe dit hele grote gebied noemd? Ik ben hier pas aangespoeld en had over deze plek nog nooit gehoord.' sprak de teef op een bevelende toon. De bevelende toon stond Akela niet aan, haar lip trok een keer kort op en een rij vlijmscherpe tanden was te zien. Tuurlijk wist ze hoe het gebied heette. Ze kende het gebied alsof het haar eigen den was. Ze bewoog zich als een geest tussen de bomen, rotsen, rivieren en uitgestrekte landschappen. Door haar zwarte vacht viel ze niet. Het enige wat echt op viel, waren haar gifgroene kijkers, maar als je die zag, was je meestal al zo goed als dood. Akela vond dat deze 'Chula' wel wat respect mocht tonen voor iemand die ouder was. Akela hief haar staart dominant in de lucht en hief haar kop omhoog. De verloren ziel op de kop van Chula, veranderde in een vos en ging naast de teef staan. "Chula, hea," zei Akela met een stem die klonk alsof nagels over droog gesteente werd gehaald. Ze liet merken dat ze niet genoot van de bevelende gedrag dat Chula eerder had getoond. Akela was goed gezind, als Chula haar verontschuldigingen zou aanbieden, zou Chula er waarschijnlijk heel vanaf komen. En dan zou ze overwegen om het gesprek te hervatte en Chula het antwoord te geven op de vraag die ze voorheen had gesteld.
Terug naar boven Go down

 Chula

Solitair

Aantal berichten : 24
Pro Infinito's : 698400

About Me
Leeftijd: 2years and 7moons
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   zo 13 jan 2013 - 14:22



Chula wachtte rustig het antwoord van de teef af, maar wat kwam had ze niet echt verwacht. Bij Chula's vraag trok de andere teef even haar lip op, Chulas oren vlogen naar achter. Voorzover ze zich het kon herinneren had ze niks verkeerds gezegt, ze had zelf voor eenkeer op beleefde toon gesproken en niet op beveelende. Als de teef dat zelf niet kon wardeeren dan konden er hier nog probleemen van komen. Chula vond het onrespecteloos dat de teef zo reageerde! Het beetje resect dat ze voor de teef had gehad vervloog al snel toen de nachtzwarte teef met gifgroene ogen dominant begon te doen. "Chula, hea," zei de teef, haar stem was alles behalve aangenaam om aantehoren waardoor Chula kwaad werd en haar oren nog harder tegen haar kop drukte. Haar rugharen rezen op toen de teef haar staart dominant de lucht in stak. Chula rechte zich zich ook op en zwiepte verontwaadigd met haar staart die ook iets hoger was gaan staan. Wat was die teef haar probleem?! Vatte ze werkkelijk alles verkeerd op. Ookal was Chula jonger, ze zou die teef op haar plaats zetten. Ze was vanplan geweest om voor eenkeer vriendelijk te zijn maar dat had deze teef met haar dominant gedrag wel verpest. 'Wat is jouw probleem! Vat je altijd alles zo verkeerd op?' zei Chula op een spottende toon en met een valse grijns. Ze haate zo een teven als de pest, die haar veronschuldigingen verwachtte terwijl ze niets misdaan had.
Terug naar boven Go down

 Akela

Solitair

avatar
Aantal berichten : 96
Pro Infinito's : 700600

About Me
Leeftijd: 4 years
Partner:
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   zo 13 jan 2013 - 17:00


Akela genoot er met volle teugen van hoe de teef opgefokt werd door alleen al Akela's stem. Ze grijnsde nog breder en keek toe hoe de haren van de teef omhoog rezen. Akela vond het al helemaal amusant toen de teef ook een dominante houding aan nam en leek te willen zeggen dat ze niet bang was voor Akela. Akela gniffelde. Dit kon nog erg leuk worden. Akela was ouder dan de teef en ze was al behoorlijk groot voor haar leeftijd. Ook had ze veel getraind en had sterke spieren, ze bewoog zich als een slang. Onzienbaar en snel. 'Wat is jouw probleem! Vat je altijd alles zo verkeerd op?' zei de teef op een spottende toon en grijnsde. De mondhoeken van Akela gingen nog iets meer omhoog. Een korte hyena achtig lachje was te horen bij Akela. "Ik vat dingen verkeerd op?" zei ze kalmpjes en grijnsde opnieuw. "Jij bent hier die gene die er een probleem van maakt," zei Akela en gniffelde een keer. Ze zette een stap richting de teef en in die stap spande ze haar spieren aan. Haar nagels kraste over het droge gesteente heen en zorgde voor een piepend geluid. Ook al was de teef voor haar gezond, sterk en gespierd, ze zou nooit op kunnen tegen Akela. Ze scheelde minstens twee jaar, daarbij kwam kijken dat Akela net had gegeten en dus op volle kracht was. Ze krulde haar lip op en liet een rij vlijmscherpe tanden zien. Een lage, bedreigende en beangstigende grom was te horen. Gevolgd door een nieuw hyena achtig lachje. "The ghost are watching you," zei Akela en duidde hier op de verloren ziel die nu in de boom zat en naar de teef keek. Akela wachtte niet af, kon zichzelf niet bedwingen, ze snakte naar de roestige smaak van bloed. Ze schoot vooruit en zette haar tanden in de hals van de teef. Haar nagels boorde zich een weg in de rug van de teef en door de druk die ze op de rug zette met haar klauwen, dwong ze de teef op de grond. Haar tanden boorde zich dieper in de hals van de teef en ze kwam al snel door het vel heen. Ze trok haar kop met een ruk naar achter, waardoor het vel mee werd getrokken. Ze boorde haar tanden opnieuw in de hals van de teef en trok opnieuw haar kop naar achter. Terwijl haar nagels diepe krassen maakte in de huid van de teef. Ze sprong weer van de teef af en bleef op een afstandje van haar staan. Ze likte haar bebloede lippen af en opnieuw was er een hyena achtig lachje te horen. "You're turn," daagde ze de teef uit. Ze genoot van dit hele gevecht. Het was helder wie zou gaan winnen. Als ze slim was, ging de teef niet op haar uitnodiging in, anders kon het nog wel verkeerd met haar aflopen.
Terug naar boven Go down

 Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Nobody knows what the future will bring&[Akela]   

Terug naar boven Go down
 

Nobody knows what the future will bring&[Akela]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
For Eternity :: 
» The West
 :: Heliu
-
Ga naar: